உப்பூறிய நெல்லிக்காய் (கவிதை) – முபாரக்

அற்புதமாக எழுதும் முபாரக்கின் ‘க இ கொ க இ’ கவிதைகள் (அப்படித்தான் சொன்னார். ஹைக்கூ போல இதுவொரு வடிவமென நினைக்கிறேன். ‘கண்டால் இழுத்துப்போட்டு கொல்லும் கவிதைகள் இவை’யென்றும் இருக்கலாம்.) விரைவில் நூலாக வரவிருக்கின்றன. இஸ்லாத்தில் எல்லா பிரச்சனைகளுக்கும் தீர்வு இருக்கிறது – முஸ்லிம்களின் பிரச்சனைகள் தவிர (அப்படித்தான் அவர்கள் நடந்து கொள்கிறார்கள்) என்று இலேசான கோபத்துடன் முன்பெல்லாம் எழுதிக்கொண்டி ருந்தவர் இப்போது திருந்திவிட்டார். அதிகமான கோபத்துடன் எழுதுகிறார். அடிவாங்குவதற்காகத்தான் இருக்கும். சும்மா வேடிக்கையாகச் சொன்னேன். பெருமானாரின் பொன்மொழிகளை முபாரக் இப்போது விளக்கும் விதம் அவ்வளவு அறிவுபூர்வமாகவும் ஆழமாகவும் உள்ளது. இறைவனுக்கு நன்றி.

நெகிழ்ச்சியான அவருடைய ஒரு கவிதையை இங்கே பகிர்கிறேன். – AB
*

உப்பூறிய நெல்லிக்காய் (கவிதை) – முபாரக்

தனித்திருக்கும் அம்மாவைப் போலவே
தானும் முதுமைக்குப்
பயணிப்பதையறியாமல்

இறப்பிற்குப் பின்னான
சொர்க்கத்தினை வேண்டி
அல்லும் பகலும் அயராது உழைத்து
கடவுளின் புகழை கணிப்பொறியில்
பரப்பிக்கொண்டேயிருக்கிறான்

முதுமையில் தனித்திருக்கும் அம்மாவின்
செலவுக்கனுப்பும் தொகையை குறைப்பதற்கு
உயர்த்தப்பட்ட வீட்டு வாடகை
பிள்ளையின் கல்லூரிப்படிப்பென
காரணம் தேடிக்கொண்டிருக்கும்
மகனின் பதட்டத்தை அறியாமல்

தனித்து விடப்பட்ட துயரில்
நிரம்பி வழியும்
பாசத்தை உணர்த்தும் வழியறியாது
ஊரிலிருந்து யார் வந்தாலும்
தின்பதற்கென யாருமில்லாமல்
காய்த்துக் கொட்டும்
நெல்லிக்காயை உப்பூறவைத்து
பருவம் தவறாமல்
அனுப்பிக் கொண்டேயிருக்கிறாள்
அம்மா
*


நன்றி : முபாரக்
Photo : H. Abedeen

கப்பவூட்டுத் தம்பிகள் – ஆபிதீன்

பதினாறு வருடங்களுக்கு முன் எழுதிவைத்த, இதுவரை பிரசுரமாகாத ‘கதை’ இது (அப்போதும் மோசமாகத்தான் எழுதியிருக்கிறேன்!). ‘நண்பர் தாஜின் மறைவை இன்னும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாமலுள்ளது, முகநூலில் நண்பர்கள் பட்டியலில் அவரை அவ்வப்போது பார்த்து அவர் இன்னும் நம்முடன் இருப்பதாக எண்ணித் திருப்திப்பட்டுக்கொள்கின்றேன்’ என்று சொன்ன அன்பு நண்பர் கிரிதரனுக்காகத் தேடி எடுத்துப் பகிர்கிறேன். – AB

***

பறப்பதற்குத் தயாராக இருக்கும் ஒற்றை இறக்கையுள்ள விமானத்தை எங்காவது பார்த்திருக்கிறீர்களா? எங்கள் ஊரில் சில வீடுகளில் இருக்கிறது – மொட்டை மாடி மேல். ‘கப்பக்கார வூடு’ என்றால் முறைப்படி கப்பல்தானே இருக்க வேண்டும். இல்லை, அந்தக் காலத்தில் சைக்கூன் சிங்கப்பூர் என்று போய் பெரும்பணம் சம்பாதித்த சில சபராளிகள் அப்படித்தான் சும்மா விமானங்களை பெருமைக்காக வீட்டின் மேல் நிறுத்தினார்கள். முழுக்க முழுக்க சிமெண்ட்டால் கட்டப்பட்ட சிறு விமானங்கள்! எந்த நவீன விஞ்ஞானக் கண்டுபிடிப்புகளையும் முஸ்லீம்கள் நிகழ்த்தவில்லையென்று யார் சொன்னது? இப்போது உள்ள பரம்பரைக்கு அதற்கு பெயிண்ட் அடிக்கக்கூட முடியாததில் விமானங்களுக்கு ரோஷம் வந்து ஒரு பக்க இறக்கைகளை ஒடித்துக் கொண்டு விட்டன. புதிதாக அரபுநாடு போய் திரும்ப வரும் கப்பவூட்டுத் தம்பிகள், கஞ்சத்தனமாக தங்கள் வீட்டு நிலைப்படியிலோ புதிதாக வாங்கிய பைக்கிலோ அல்லது வேனிலோ ‘இது அல்லாஹ்வின் அருட்கொடை’ என்று ஸ்டிக்கர் ஒட்டியிருப்பதைப் பார்த்துத் திகைத்துப்போய் முடமாகிவிட்டன என்றும் சொல்லலாம்.

கப்பக்கார வீடு… கட்ட வெளக்கமாறானாலும் கப்ப வெளக்கமாறு…

எல்லாமே கப்பல் சம்பந்தப்பட்டது. இந்த மாலிமார், மரைக்காயர் எல்லாம் என்ன? கப்பல் சம்பந்தப்பட்ட பெயர்கள்தான். அதற்காக ரஜூலா கப்பலில் கக்கூஸ் கழுவிக் கொண்டிருந்த என் பெரிய மாமாவும், கப்பலே பார்க்காமல் விமானத்தில் கத்தாருக்குப் போன என் சின்ன மச்சானும் தன் பெயரை ‘நகுதா’ (கப்பல் கேப்டன்) என்று இன்னும் வைத்துக் கொண்டிருக்கக் கூடாது! போதாதற்கு ஊர் அவுலியா வேறு மூழ்கவிருந்த ஒரு கப்பலைக் காப்பாற்றித் தொலைத்தார்கள். அவர்களின் கந்தூரியில் , பல வகை டிசைன் கப்பல்கள் – சோகப்பட்டினத்திலிருந்து நாங்கூர் வரை – 7 கி.மீ தூரம் ரோட்டிலேயே வந்து , ஊரெல்லாம் சுற்றும். சில ரயில்கள் , விமானங்கள் கூட ரோட்டில் ஓடுவதுண்டு. எல்லாம் அவுலியாவின் மகிமை !

கப்பக்கார வூட்டு ஆண்பிள்ளைகளை ‘கப்பவூட்டுத் தம்பி’ என்று செல்லமாக அழைக்கும் ஊர் அது . கப்பவூட்டு பெரியதம்பி; நடுத்தம்பி ; சின்னதம்பி ; தம்பி… அவரின் ‘தம்பி’…

சிராஜுதீனும் என்னைப் போல ஒரு கப்ப வூட்டுத் தம்பிதான். ஆனால் பக்கத்து ஊர். உட்டச்சேரி என்ற உண்மையான பெயரை எழுதினால் அடிக்க வந்துவிடுவார்கள் என்பதால் வேண்டாம்.

சிராஜின் உற்சாகம் எனக்கும் ஒரு நாள் தொற்றியது. துபாய் வந்ததிலிருந்து ‘ஒரு நல்ல செய்தி’ என்று அன்றுதான் சொல்கிறார்.

‘எழுதுறதை வுட்டுப்புட்டீங்களோ ?’ – வெடைத்தேன். சந்தோஷமாக இருக்கும்போது நாம் உண்மையை சொன்னாலும் அது வேடிக்கையாகவே எடுத்துக் கொள்வார்கள். நான் சொன்னது பொய். சிராஜ் நன்றாகவே எழுதுவார்.

‘இல்லே.. அதைவிட சந்தோஷம். ரூமுக்கு ராத்திரி வர்றீங்க. கொண்டாடுறோம்!’. போனை வைத்து விட்டார். அர்த்தம் என்ன என்ன என்று படித்தவரைக் கேட்க வைக்கும் அவரது கவிதைகளின் சஸ்பென்ஸ் மாதிரி இருந்தது. அது எனக்கும் பிடித்திருந்தது. சொட்டுச் சொட்டாக வடித்தாலும் அல்லது ‘சர்’ரென்று ஊற்றினாலும் நீரா, உருகும் பனிக்கட்டியா என்று புரியாத வெண் மயக்கம்தான். இருந்தாலும் என்ன, அவரை எனக்குப் பிடிக்கும். அதிகாரம் செய்யும் அன்பு அவருடையது. எங்கே பார்த்தாலும் ‘எப்படி இருக்கிறீங்க?’ என்று மணிக்கட்டை அவர் அழுத்தும் அழுத்தில் என் நரம்புகள் முழுக்கப் பாயும் அன்பெனும் இரத்தம்…

‘இதுதான் அதுவாக இருக்கும்’ என்று வாழ்க்கை முழுதும் நாம் எடுக்கிற அதி புத்திசாலித்தனமான முடிவுகளைப் போல அவரது சஸ்பென்ஸ் எனும் இருட்டுத் துளையில் நமது எந்தக் கண்டுபிடிப்புகளையும் நுழைக்கலாம். பிரமாண்டம்.

மேலும் வாசிக்க இங்கே ‘க்ளிக்’ செய்யவும்.

நன்றி : பதிவுகள்

அண்டர்கள் போற்றும் பெருமானடி!

ஹந்திரி ஸ்பெஷல். நாகூர் தர்ஹா முன்னாள் சங்கீத வித்வான் S.M.A. காதர் அவர்கள் பாடியது.
 

 

பேரன்புடன் ஆசிப் மீரான்

பனிமூட்டம் நிறைந்த அந்தப் பரிசல் பயணத்தில் மம்மூட்டி தன் கனத்த குரலில் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்கள் நீங்கள் என்று சொல்லி தனது கதையை சொல்லத் துவங்கி இயற்கை பேரன்பாலானது என்று முடிக்கும் போது உண்மையில் நாம் எவ்வளவு ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்கள் என்று புலனாகிறது

மூளை முடக்கு வாத நோயினால் பாதிக்கப்பட்ட ஒரு பதின்ம வயது பெண்ணை தனி ஆளாக தகப்பனாக நின்று தாங்குகின்ற ஒரு மனிதனின் பெருங்கதை தான் பேரன்பு

ஒரு பதின்ம வயதுப் பெண்ணிற்கு அவளது மாதவிலக்கின்போது ‘பேட்’ மா ற்றுவதிலிருந்து மூளை முடக்குவாதமே வந்தாலும் உடல் தினவுகள் அவர்களையும் விட்டு விடுவதில்லை என்றறிந்து தன் மகளின் உடல்பசியைத் தீர்க்க எவரேனும் கிடைப்பார்களா என்று ஒரு தகப்பனாக யாசிப்பதென்று பேசாப்பொருளைப் பேசும் படம் உலுக்கி விடுகிறது ஆன்மாவை. ‘மூளை முடக்கு வாதம் வந்த அல்லது உடல் குறைபாடுள்ள மனிதர்களிடம் இனியாவது பேரன்போடு நடந்து கொள்ளுங்கள் பதர்களே!’ என்று சமூகத்தையும் மானுடத்தையும் நோக்கி மிக அழுத்தமான செய்தியைப் பதிவு செய்திருக்கிறார் இயக்குநர் ராம்.

இயற்கை புதிரானது, ஆபத்தானது, அற்புதமானது, அதிசயக்கத்தக்கது, இரக்கமற்றது, தாகமானது, பேரன்பாலானது என்று கதையின் நகர்விற்கேற்ப அத்தியாயம் சொல்லியிருக்கும் ராமின் திரைக்கதை நேர்த்திக்கும், கதை சொல்லலுக்கும் ஒரு சிறப்பு ‘சபாஷ்’! மிக முக்கியமாக தமிழ்த்திரைப்படங்களுக்கேயுரிய ‘மெலோ டிராமா’வாக மாறக் கூடிய காட்சிகள் நிறைய இருந்தும் அவற்றை இயல்பாகக் கடந்து சென்றதற்காக ராமுக்கு என் அன்பு. மிக முக்கியமாக, இந்தக் கதாபாத்திரத்தில் நாமே வாழ்ந்து விடலாம் என்று தன்னம்பிக்கையோடு அதில் ஈடுபடாமல் ஓர் இயக்குநரின் தெளிவோடு மம்மூக்காவை தேர்ந்தெடுத்ததற்காக ராமிற்கு என் பேரன்பு!!

மம்மூக்கா – சமீபத்திய இவரது மலையாளப் படங்களைப் பார்த்து விட்டு இவரது சில படங்களைப் பார்க்காமலேயே கூட இருந்தேன். சின்னச் சின்ன அசைவுகளில் உடல் மொழியில் முக பாவனைகளில்.. அநேகமாக அதிக முறை தேசிய விருது வாங்கிய நடிகர்களில் கமலஹாசனை இந்தப் படத்தின் மூலம் வென்று விட வாய்ப்புகள் அதிகம். தன் மகள் தொலைக்காட்சிப் பெட்டியில் தெரியும் பிம்பத்துக்கு முத்தம் கொடுக்க முனையும்போது கதவை மூடிவிட்டு அந்த உணர்வுகளைக் கடத்துவாரே… பதின்பருவத்துப் பெண்ணின் தகப்பனாக வாழ்வில் ஏற்படும் சவால்களையும் ஏமாற்றங்களையும் சின்னச்சின்ன மகிழ்வுகளையும் துரோகங்களையும் வலிகளையும் ஒற்றை மனிதனாகப் படம் முழுவதிலும் சுமக்கிறார். ஆனால் எவ்வளவு பெரிய சுமை தெரியுமா இது என்ற அலட்டல் ஏதுமின்றி வெகு இயல்பாக. ராட்சசன்யா நீ மம்மூக்கா!!

மூளை முடக்கு வாதத்தால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் உடல் எப்போதும் விறைப்புத்தன்மையோடே இருக்குமாம். கடும் குளிர் இருந்தபோதும் நடுங்கி விடாமல் உடலை விறைப்பாகவும் முகத்தைக் கோணிக்கொண்டும் நாக்கை வெளித்தள்ளிக் கொண்டும் படம் முழுதும் வருவதற்கு ஒரு பதின்பருவப் பெண்ணுக்கு அசாத்திய மனத்திடமும் உடல் உழைப்பும் எண்ணியது முடிக்கும் உறுதியும் வேண்டும். பதின் வயதுப் பெண் குழந்தைகளெல்லாம் நிமிடத்திற்கு நான்கு செல்ஃபிக்கள் எடுத்து தங்களை அழகு பார்த்துக் கொள்ளும் காலகட்டத்தில் ஒரு படம் முழுதும் தன்னை விகாரமாகக் காட்டும் படத்தில் நடிப்பதற்குத் துணிவும் வேண்டும். அந்தத் துணிவும் மனத்திடமும் கடின உழைப்பும் இயல்பாகவே வாய்த்திருக்கும் சாதனாவுக்குப் பேரன்பு!!

தேனி ஈஸ்வரின் சட்டங்கள் பனிமூட்டம் நிறைந்த அந்தக்குளிரை உடலுக்குள் கடத்துமளவுக்கு அற்புதமாக இருக்கிறது. தேர்ந்த ஓவியனின் தூரிகையின் வண்ணங்களைப் போல அமைந்த சில காட்சி சட்டங்களுக்காக அன்போடு அவரை அணைத்துக்கொள்ளத் தோன்றுகிறது. அந்த நேர்த்தியான ஒற்றை வீட்டை உருவாக்கிய கலை இயக்குநரையும்..

பேரன்பின் பேரமைதியைப் படத்தில் உலவ விட்டுப் பின்னணி இசையில் அசத்தியிருக்கும் யுவனுக்கும் பேரன்பு!!

“உங்களுக்கு ஒரு அழகான ஆண் குழந்தை இருக்கு. இருந்தும் என்னையே ஏமாத்தியிருக்கீங்கன்னா என்னை விட உங்களுக்கு எவ்வளவு பெரிய பிரச்னை இருக்கும்?” என்று மம்மூக்கா விரக்தியில் சொல்லும் வசனத்திற்கு அரங்கு அதிர்கிறது. மிகக் கூர்மையான அளவான வசனங்கள் தமிழ்த்திரையுலகில் உண்மையான பேரன்பு போல அரிதுதானே? இதற்காகவும் இயக்குநர் ராமிற்கு பேரன்பு

ஒரு தகப்பன் மகள் கதையாக மட்டுமே சுருக்கிப் பார்க்கும் திரைப்படமல்ல இது. இதன் மூலம் சமூகத்தின் மனசாட்சியை உலுக்க முனைந்திருக்கிறார் ராம் – பிரச்சாரமில்லாமல் இயல்பான தொனியில்.
குறைபாடுள்ள மனிதர்களைப் பேரன்போடு இந்த சமூகம் அணுகுமானால் அதுவே மானுடத்தின் வெற்றி. மாந்த நேயத்தின் ஒரு பகுதியை உரசிப் பார்த்து உண்மையில் நாம் எவ்வளவு ஆசிர்வதிக்கப்பட்டவர்கள் என நம்மை உணர வைத்ததற்காக இயக்குநர் ராமிற்கும் படக்குழுவினருக்கும் பேரன்பு

*

நன்றி : ஆசிப் மீரான்

« Older entries Newer entries »