இப்ராஹீம் மனநிலை – நாகூர் ரூமி

ஃபேஸ்புக்கில் நண்பர் நாகூர் ரூமி பகிர்ந்தது, நன்றியுடன்…
*

இப்ராஹீம் மனநிலை

நாம் காலமெல்லாம் தோல்வி அடைந்தே பழக்கப்பட்டுப் போனதனால், தோல்விக்கும் நமக்கும் ஒரு அழுத்தமான தொடர்பு, ஒரு நட்பு, ஒரு ’முஹப்பத்’ ஏற்பட்டுவிட்டது. அதனால்தான் ஒரு நேரத்தில் இருக்கும் மனநிலை இன்னொரு நேரத்தில் நமக்கு இருப்பதில்லை. ஒரு நேரத்தில் இருக்கும் முகம், இன்னொரு நேரத்தில் ‘மொஹரக் கட்டை’யாக மாறிவிடுகிறது! இப்படிக் கசங்கிப் போன மனதை வைத்துதானே நாம் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறோம்?

ஆனால் மனதில் அழுத்தமான, ஆழமான, அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையை வைத்திருந்தால் வெற்றியும் சந்தோஷமும் நமக்கு நிச்சயமாகக் கிடைக்கும். ’காற்றடித்தால் மலை ஆடுமா’ என்று மௌலானா ஜலாலுத்தீன் ரூமி (ரஹ்) அழகாகக் கேட்கிறார்கள். அப்படிப்பட்ட மலையைப் போன்ற மனநிலையை ’இப்ராஹீம் மனநிலை’ என்று நான் பெயரிட விரும்புகிறேன்.

இறைத்தூதர் இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள் நெருப்புக்குண்டத்தில் எறியப்பட்டபோது தர்க்க ரீதியாக, அறிவுப்பூர்வமாக யோசித்தால் ஒரு மனிதர், ஆமாம் ஒரேயொரு மனிதர், உயிர் வாழ வாய்ப்பே இல்லை. அந்த நெருப்புக் குண்டத்தின் அருகில்கூட யாரும் போக முடியவில்லை. வெகு தூரத்தில் இருந்து சர்க்கஸில் பீரங்கிகளுக்குள்ளிருந்து ’க்ளௌவுன்’கள் வெளித்தள்ளப்படுவதுபோல, தூரத்திலிருந்தே இப்ராஹீம் நபியவர்கள் அதற்குள்ளிருந்து நெருப்புக் குண்டத்தினுள் எறிந்து தள்ளப்பட்டார்களாம்.

அப்போது நடந்ததாக ஒரு நிகழ்ச்சி கூறப்படுகிறது. அப்போது வானவர் ஜிப்ரயீல் (அலை) தோன்றி ’உங்களை நெருப்பிலிருந்து காப்பாற்ற வேண்டி இறைவனிடம் முறையிடுங்கள்’ என்று சொன்னார்களாம். அதற்கு இப்ராஹீம் நபி கொடுத்த பதில்தான் இங்கே மிக முக்கியமானது.

’இறைவனுக்காகத்தான் நான் இதில் விழுந்துகொண்டிருக்கிறேன் என்று அவனுக்குத் தெரியாதா என்ன? எனக்கு அவன் போதுமானவன் (ஹஸ்புனல்லாஹு வ நி’மல் வகீல்). நான் தனியாக எதுவும் அவனிடம் கேட்கத் தேவையில்லை’ என்று சொன்னார்களாம்! அந்த உறுதியான, மலைபோன்ற, அசைக்க முடியாத, பரிபூரண நம்பிக்கைதான் இப்ராஹீம் மனநிலையின் குறியீடு.

அந்த இப்ராஹீம் மனநிலை நம் அனைவருக்கும் வாய்க்குமானால், இன்ஷா அல்லாஹ் இப்போது பற்றி எரியத் தொடங்கி இருக்கும் தீயையும் இறைவன் நிச்சயம் குளிர்விப்பான். ”யா நாரு, கூனி பர்தன்” (நெருப்பே, குளிர்ந்து விடுவாயாக’) என்று நிச்சயம் உத்தரவிடுவான். இன்ஷா அல்லாஹ்.

அன்புடன்

நாகூர் ரூமி

கவிஞர் அபி – விஷ்ணுபுரம் விருது

ஜெயமோகனின் இணையதளத்திலிருந்து, நன்றியுடன்..

அன்புள்ள நண்பர்களுக்கு

கவிஞர் அபி அவர்களுக்கு விஷ்ணுபுரம் விருது வழங்கும் விழா இவ்வாண்டு டிசம்பர் 27, 28 ஆம் தேதிகளில் கோவையில் நிகழ்கிறது. வழக்கம்போல முதல் நாள், 27-12-2019 வெள்ளிக்கிழமை காலைமுதல் எழுத்தாளர் சந்திப்புகள் நிகழும். மறுநாள் மாலையில் விருதுவிழா

இவ்வாண்டு மலையாளக்கவிஞர் கே.ஜி.சங்கரப்பிள்ளை அஸாமியக் கவிஞர் ஜான்னவி பருவா ஆகியோர் விருந்தினர்களாக விருதுவிழாவில் கலந்துகொள்கிறார்கள்.கே.என்.செந்தில், இசை,அமிதம் சூரியா, வெண்பா கீதாயன், சுரேஷ்குமார இந்திரஜித், யுவன் சந்திரசேகர், பெருந்தேவி ரவி சுப்ரமணியன் ஆகியோரின் படைப்புலகு குறித்த விவாதங்கள் நிகழவிருக்கின்றன.

இவ்வாண்டும் இலக்கியநண்பர்கள் கலந்துகொண்டு விழாவையும் கருத்தரங்கையும் சிறப்பிக்கவேண்டும் என விரும்புகிறேன்

ஜெயமோகன்

*
தொடர்புடைய பதிவுகள் :
லா.ச.ரா. : ‘என்னைப் பற்றி என்னைவிட அதிகம் அறிந்தவர் அபி’

நேர்காணல்:- “கவிஞர் அபி”

இயேசுபிரான் எங்கள் இயேசுபிரான் – 2

‘Daiva Sneham Varnichidan’ – K. J. Yesudas

*
Thanks to songs of love & Sabu

தொடர்புடைய பதிவு :

ஈஸா நபியும் இறந்த நாயும் – நிஜாமியின் கவிதை

‘அகம் பிரம்மாஸ்மி’ – கென் கவிதைகள்

மழைக் கால தவளைகளின்
குரல் கேட்டுக்கொண்டே இருக்கிறது
பாம்புகளுக்கு

வாயிடுக்கில் இருந்தும்
தப்பிடும் வழியேதுமின்றியும்
குரல் எழுப்பிக்கொண்டேதான்
இருக்கின்றன

வாழ்தல் இறத்தல்
என்றெல்லாம் மாறும்
சூழலிலும் பெய்திட்ட
மழைக்கு
குரல் எழுப்ப மறப்பதில்லை
அவை

மழையாய் குரலெழுப்பி
சாகின்றன தவளைகள்
குவியத்துவங்கிடுகின்றன
மேகங்கள்
ஆகாயத்தில்

****

பொழுதின் முடிவுகளில்
மசமசக்கிறது இரவின் நிறம்
கரிய சிறகுகளில்
மூடி மறைக்க முயல்கிறது
ஏதோ அங்கொன்றின்
மினுமினுப்புகளில் தெரிகிறது
விர‌விட‌ இயலாத‌து
கூகையின் அல‌ற‌லில்
திடுக்கிடுகிறது

உச்சிக்கிளைக‌ளுட‌ன் ராட்ஷ‌ச‌னாய்
தூர‌த்தெரிவது
எச்ச‌த்தில் விளைந்ததாம்
வேர்க‌ளின்
விய‌ர்வைக் குளிய‌ல்க‌ள்
கூர்நாக்குக‌ளுக்கு தெரிவ‌தில்லை
எல்லாம் ம‌றைத்த‌
அக‌ங்கார‌ க‌ருமையை
கிழ‌க்கின் வெளுப்பு
உடைக்குமாம்
ப‌ரிகசித்து எழுந்தோடுகிறது
கொண்டைச்சேவ‌ல்

****
உரசலில் நனைதலில்
இருக்கலாம்
அலைகளின் ஓலம்
வெண்மையின் கரிப்பில்
கரைதலில் இருக்கலாம்
கடலின் கண்ணீர்
தீராத வாழ்தலின் ருசி
தனித்திருப்பவனோடு
சேர்த்து வைக்கிறது
சிலநினைவுகளை
சில முத்தங்களை
பிரிதலின் பிரக்ஞை
இற்றுப்போகையில்
சொல்லப்படாத வார்த்தைகளின் முனைகள்
கோட்டையின் பாழடைவில்
வெளவால்களோடும்
புழங்கத் துவங்குகின்றன‌

தாய்மையின் முலைக்காம்புகளில்
பூசப்படும் வேம்பின் கசப்பு
தெரிவதில்லை
பால்குடி மறக்கவியலா
மழலைக்கு

****

புதிதான உலகை சிருஷ்டித்திருந்தான் அவன்
ஒற்றைக் கண் காகம் , நொண்டிப்பூனை என
இருவர் மட்டுமிருந்தனர்

நான் மட்டுமே மனிதனாயிருக்கிறேன்
நானே பிரம்மம் என்றபடியே
காகத்தை கல்லெறிந்துக் கொன்றான்
நொண்டிப்பூனை பிடித்துக்கொண்டோடியது

மூவரின் உலகம் ஒரு கொலையோடு
இருவராய் மாறியது
எக்கணமும் ஒற்றையாய் தொடங்கலாம்
நானே பிரம்மம் என்றான்

விறைத்த காகம் மூடிடாத
கண்ணோடு பூனையுடன்
கெஞ்சிக் கொண்டிருந்திருக்கலாம்

குருதிப் படிந்த கல் இப்போது
பூனையை குறிப்பார்க்கிறது
அகம் பிரம்மாஸ்மி என்றான்

****

நன்றி: கென், வார்த்தை, புதுவிசை, சென்ஷி & பண்புடன் குழுமம்

« Older entries Newer entries »