சாஹூல்ஹமீதே நாகூரி…

இன்று நாகூர் கந்தூரி ஆரம்பம். எவ்வளவோ முயன்றும் போக இயலவில்லை. இந்த ஏழை மேல் என்ன கோபம் எஜமானுக்கு என்றுதான் தெரியவில்லை. எனக்குப் பிடித்த புலவர் ஆபிதீன்காக்காவின் பாட்டைப் பகிர்கிறேன். (பாடியவர் : – மர்ஹூம் ஈ.எம் ஹனீபா).  தமிழ் முஸ்லீம்களுக்கு என் சின்னமாமா நிஜாம் (‘கடை‘ குறுநாவலில் – லத்தீஃப் மாமாவாக – வருபவர்) ரிகார்டிங் செய்து கொடுத்த பொக்கிஷங்களில் இதுவும் ஒன்று. அனுப்பிவைத்த அசனாமரைக்காயருக்கு நன்றி.
*

*

சலுகை ஏன் காட்டவில்லை?

2012 : முறையீடு

’தானே’ புயல் வீணே போகவில்லை; ’அரசு எந்திரம் நினைத்திருந்தால் பல ஆயிரம் மரங்களை காப்பாற்றி இருக்கலாம்’ என்று அம்மாவின்அடிமை என்பவர் தினமலரில் சொன்னதற்கு, ’யோவ்.. எல்லா மரங்களையும் வேரோடு பிடுங்கி பேங்க் லாக்கரில் வைக்கவா முடியும் ?’ என்று பதில்கொடுத்து சிரிக்கவும் வைக்கிறது. அவர்களை விடுங்கள், நாம் ‘அவனிடம்’ முறையிடுவோம் அழகாக. ஆபிதீன்காக்காவின் ‘முறையீட்டை’ இப்போது பதிவிடுகிறேன். 1947ல் வெளியான ’தர்த்’ படத்தில் வரும் ’பீச்சு பவர்மே(ங்)’ மெட்டில் எழுதியிருக்கிறார். ‘தேன்கூடு’ நூலில் இருக்கிறது. மிகவும் சோகமாக இருந்தால் ஆறுதல் தர  பாலமுரளி கிருஷ்ணாவின் அபூர்வமான சினிமாப் பாடலும் கீழே உண்டு. அதுவும் முறையீடுதான். கேளுங்கள். எழுதிய கவிஞரின் பெயர் தெரிந்தால் சொல்லுங்கள். அனைவருக்கும் புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள். இசையில் தொடங்குதம்மா…! –  ஆபிதீன்

***

முறையீடு – புலவர் ஆபிதீன்

(பல்லவம்)

இன்னும் வருமமோ கூறுவாய் நீயே
இரங்காததேனே? ஓ எம்பிரானே!  (இன்)

(அனுபல்லவம்)

உன்னையல்லால் இனி யாரிடம் சொல்வேன்
ஊர்ஜித மாக நான் தொழு தேனே
தீனசரண் யனே நீ கை விடாதே
தீயவனை இறை யோனே!  (ஓ எம்)

(சரணம்)

ஆரறிவார் மன வேதனைத் தன்னை
ஆண்டனே அல் லாது உன்னை
அறியாமலும் செய் பாபங்கள் தீராய்
அடைக்கலம் யான் இறையோனே  (ஓ எம்)

***

edited on 11.12.2013.

அருள்வாயே நீ அருள்வாயே… –  பாலமுரளி கிருஷ்ணா  

First song composed by Mellisai Mannar T.K. Ramamurthi for the first film of his, SAADHU MIRANDAAL (1966) sung by the legendary singer Dr. M. Balamurali Krishna. Lyrics: Alangudi Somu .

Thanks to : beeveeyaar

 

***

கள்ளன் (?)

புலவர் ஆபிதீனின் ’தேன்கூடு’ கொடுத்த ஜபருல்லாநானாவிடம் அனுமதி கேட்காமல் பதிவிடும் நானே கள்வன்! நானே கள்வன்!

ஓவியருமான புலவர் ஆபிதீன் காக்கா,  ’ஓரளவு எழுதிவிட்டாரென்று’ தன்னை வரைந்த ஹனிபாவைச் சொல்வது சிரிக்க வைத்தது. அத்தனை வறுமையிலும் தன் நகையுணர்வைக் கைவிடவில்லை எங்கள் காக்கா.  இந்தக் ‘கள்ளன் (?) ’ , 1949-ல் வெளியான அவருடைய ’தேன்கூடு’ நூலிலுள்ள ஒரு பாடல் –  ’வேலையிலே கருத்தூன்றி வேண்டியர்க் குதவிபுரி’வதற்காக.

‘ஆசானும் அகராதியும் அருகே வைத்து அறியத்தக்க வகையில்  கவிதை இயற்ற விரும்பாதவன் நான்; மக்கள் விருப்பையே இலக்கணமாக மதித்து கவிதைகள் எழுதுகிறேன்’ என்பார் அவர்.

***

கள்ளன் (?)

புலவர் ஆபிதீன்

காடு,மலை கடலோரம் கண்விழித்து பசித்தாங்கி
தேடுகிறார் சந்யாசி தெய்வமதைத் தினந்தோறும்
வீடுவெளி கோயிலிலும் விதவிதமாய் பூசித்தே
பீடுபெற சம்சாரி பிரியமுடன் தேடுகிறான்.

கண்டுகளி கொண்டதுவாய் கவலுகிறார் முனிபுதரில்
காண்குவனோ என்றுருகிக் கடாவுகிறான் கவிவாணன்!
கண்டுவிடில் கடன்கேட்டுக் கழுத்துநெரி படுமெனவே
பண்டுஇதை அறிந்தொளியப் போனானோ நாமறியோம்!

கள்ளனவன் வாயலிலே காவல்புரி வோனுமவன்
குள்ளனவன் வதைச்செய்து கூலியையும் வாங்கிடுவான்
கிள்ளிவிட்டு அழச்செய்து கிருபையுடன் தாலாட்டி
துள்ளிமெல்ல வேமறைந்து தொலைதூரம் போய்விடுவான்.

இன்பத்திலே வாழுகின்ற இறையவனைத் தேடுவதேன்?
துன்பத்தில் தள்ளிவிட்டு துடுக்காக நகைத்திடவோ!
கண்பொத்தி விளையாடி, கசடாக்கி உலகிற்குள்
எண்பித்துக் காட்டிவிட எண்ணுகிறாய் முடியாதே.

அங்கென்று ஒருகூட்டம் அடையாளம் கூறியது!
இங்கென்று மறுசாரார் இழுத்தலையச் செய்தார்கள்!!
தங்கென்று புலனடுக்குந் தகையின்றி வீணாய்நீ
எங்கென்று ஓடுகின்றாய் ஏனிந்தத் தொல்லையடா?

மூலையிலே குந்திநிதம் முணுமுணுத்து வாடாதே
வேலையிலே கருத்தூன்றி வேண்டியவர்க் குதவிபுரி
காலையிலே மாலையிலே களிப்பூட்டுந் தென்றலின்பம்
சோலையிலே அனுபவித்து சுகமாக வாழ்ந்திடுக.

***

17.4.1949 ‘தினகர’னில் பிரசுரிக்கப்பட்டது

« Older entries