சூஃபி 1996 – துபாய் டைரிக் குறிப்புகள் (21)

அத்தியாயம் 01 | அத்தியாயம் 02 | அத்தியாயம் 03 அத்தியாயம் 04அத்தியாயம் 05 |  அத்தியாயம் 06அத்தியாயம் 07அத்தியாயம் 08அத்தியாயம் 09 |  அத்தியாயம் 10 | அத்தியாயம் 11 | அத்தியாயம் 12அத்தியாயம் 13 | அத்தியாயம் 14 | அத்தியாயம் 15 | அத்தியாயம் 16 | அத்தியாயம் 17அத்தியாயம் 18 | அத்தியாயம் 19அத்தியாயம் 20

அத்தியாயம் 21

ஆபிதீன்

*

05-12.01.1996 கேஸட்டிலிருந்து சர்க்கார் :

அல்லாஹ்வோட தெய்வத்தன்மை விந்துலதான் அதிகம்.

கெட்ட எண்ணம் சீக்கிரம் டெவலப் ஆகும். அதேமாதிரி நல்ல எண்ணம் டெவலப் ஆவத்தான் ‘ஜம்’

எவன் சிற்றின்பத்தை சுவைக்கவில்லையோ அவனுக்கு பேரின்பம் கிடைக்காது – ஜாமி (சூ·பி)

உலகத்திலேயே terrible force – செக்ஸ். விந்து உற்பத்தியாவது இறக்குவதற்காக அல்ல; ஆனா பீ உற்பத்தியாறது பேலுறதுக்குத்தான்.

நபிமார்கள்லெ ஈஸா அலைஹிவஸ்ஸலாமும், அவ்லியாக்கள்லெ நம்ம எஜமானும் (ஷாஹூல் ஹமீது பாதுஷா) Distinct Type. பெரிய ஃபோர்ஸ் அது. விந்தை எச்சியில் எடுக்கும் அளவு ஃபோர்ஸ்.

*

19-26.01.1996 கேஸட்டிலிருந்து :

Once ஆரம்பிச்சா முடிக்கிறது கடமை.

பொதுவான எந்த சட்டமும் விதி விலக்குகள் இல்லாததல்ல.

தீர்மானிக்கப்பட்ட காரியம் அரைவாசி வெற்றி கொள்ளப்பட்ட காரியம்.

எந்தப் பொருளைப்பத்தி அதிக மகிழ்ச்சி அடையிறீங்களோ அந்த காரியம் நடக்காது. மகிழ்ச்சி அடையிற காரணத்துனாலதான் நழுவுற வாய்ப்பு உண்டாவுது.

உங்களுக்கு சொல்லிக்கொடுக்குற பாதை, 12 வருஷம் காட்டுல போயி தவம் செஞ்சாங்களே..- அந்த ரிஸல்ட்டை ஊரிலிருந்தே அடையக்கூடிய பாதை. அதைத்தான் சொல்லிக்கிட்டிக்கிறேன்.

எப்ப ஒருத்தன் (நம்மைப் பார்த்து) எரிச்சல் படுறானோ , atleast நாம வாழுறோம்டு அவன் நினைக்கிறாண்டு அர்த்தம். அந்த எண்ணமே நம்மளை வாழ வைக்கும். அல்லது , actually நாம வாழுறோம், அவனுக்குத் தெரியுது, எரிச்சல் படுறான்! மத்தவன் எரிச்சல் படாம வாழுறது வாழ்க்கையல்ல. (மத்தவன்) எரிச்சலை வாங்கித்தான் வாழனும். at the same time, அது நம்மள பாதிக்காத அளவுக்கு control பண்ணிக்கனும். More Powerful than anything elseங்குறதல்ல, we are more powerful than that person.. அந்த அளவு இருந்தாலே போதும்.

*

26-01 to 02.02.1996 கேஸட்டிலிருந்து :

நீங்க உதவி செஞ்சிட்டு, ‘உதவி செஞ்சேன்’டு சொன்னாலே , நீங்க செஞ்சது உதவி இல்லேண்டு அர்த்தம்.

உலகத்தை சொர்க்கமாக்க பெண்களால் முடியும் – இளைஞன்
சொர்க்கமாக்க முடியும். நரகமாக்கவும் முடியும் – middle aged
பொம்பளையால ஒரு மயிரும் புடுங்க முடியாது – கிழவன்

எவ்வளவு கோடி கஷ்டம் வருமோ – அதை விளங்கும்போது – அவ்வளவு கோடி வெற்றி வரும்.

‘அடலைபுடலை’யாக வந்தால் முழுவெற்றி. ‘அடலை’யாக வந்தால் பாதி வெற்றிதான்.

கஷ்டத்திற்கு பிறகு வெற்றிங்குறது பாமரர்களுக்கு. நமக்கு கஷ்டமே இல்லை. கஷ்டத்தை நம்ம சக்தி வளர விடாது. (சிரமத்தை சிரமமில்லாமல் ஏற்றுக் கொள்ளும் குணம் வந்திருப்பதால்) கஷ்டத்தை வெல்ல முடியும்ங்கிற நம்பிக்கையால வெற்றி வரனும்.

தனக்குரிய நன்மையை பிறருக்கு தீங்கு செய்யாமல் அடைபவன்தான் கெட்டிக்காரன்.

Second natureஆக மாறுவதுதான் cosmic habit force. பழக்கமாக்கிடுங்கங்குறதைத்தான் வேற வார்த்தையிலெ சொல்றேன்.

ஆட்டுக்குட்டியைப் புடிச்சி உங்க கதையை சொன்னா எப்படி?

*

02-09.02.1996 கேஸட்டிலிருந்து :

அல்லாஹ்வை வணங்குறவங்க தன்னை மறந்து வாழனும். தன்னை மறந்திருக்கோம்டு எந்த செகண்ட்லெ நெனைக்கிறீங்களோ (அல்லாஹ்) அப்ப இல்லே!

இதை புக் ஃபார்முலெ கொண்டு வரணும். ஒண்ணு, உள்வட்டத்துக்கு (inner circle). அடுத்து, எல்லோருக்கும். ஏண்டா, ‘தப்பு செய்யிறதை விட தப்பு செய்துட்டு காரணம் காட்டுறது தப்பு (rationalisation)’ என்பதை ஜனங்கள்ட்டெ சொன்னா குழம்பிடுவாங்க. புஸ்தக்த்தைப் படிச்சிட்டு ஒரு இஞச், ஒரு அடி(யாச்சும்) வளரணும்.

ஒருத்தன் யாராக இருக்க நினைக்கிறானோ – (இந்தக்) கையை நீட்டுற இடத்துலெ – அதுவாக அது நடக்கும். இப்ப நீங்க பறக்க நினைச்சீங்கண்டு சொன்னா பறக்கலாம்; நீங்க நம்பனும்! நம்புறதுண்டா என்னா அர்த்தம்? சின்ன காரியத்துலேர்ந்து நம்பி நம்பி பழக்கப்படுத்திக்கிட்டே வரணும். அதைவிட – இந்த காத்துல பறக்குறதைவிட – எவனும் பண்ணாத சாதனையை, business lineலெ நாலுபேருக்கு வேலை கிடைக்கிறமாதிரி , செய்யனும். கூட்டம் போட்டு (காத்துலெ பறந்து ) காசு வசூல் பன்னுறதுலெ என்னா லாபம் இருக்கு? செய்யலாம்; முதல்லெ வரக்கூடிய மலர்ச்சி மனசுல வரணும். Faith! ‘Definiteஆ முடியும். with in our reach’ங்குறது தெரியும். வெறும் நம்பிக்கையல்ல, சுத்தமா தெரியும்.

எப்ப கோடி கோடியா வந்தாலும் ஆச்சரியப்படாத நிலைமை உங்களுக்கு வருமோ அப்ப கோடி கோடிங்குறது பத்து ரூவா மாதிரி வரும்.

(பொண்டாட்டியோட) உறவு வைக்கிம்போது ரிலாக்ஸ்டா பண்ணனும். குழந்தைய போட்டு பெரட்டுறமாதிரி பண்ணனும். அப்பத்தான் இடையிலே உருவிட்டுப்போயி , பிசினஸ் விஷயமா ஆற அமர ஃபோன்லெ பேசிட்டு, திரும்பி வந்து – செஞ்சாலும் வித்யாஸம் தெரியாது. பீ பேலும்போது முக்கக்கூடாது. உலக்கைப் பீயை ’ஸ்மூத்’தா பேலனும். மூத்திரம் பேயும்போதும் முக்கக்கூடாஅது. சொஹமா வரணும்.

சந்தோஷப்படக்கூடாது. எதுக்குச் சொல்றேண்டா, சந்தோஷப்படுற அதே நேரத்துலெ ‘இன்னும் எவ்வளவோ அடைய வேண்டி இக்கிதே’ண்டு நெனைங்க. ‘டக்’குண்டு நார்மலா இருக்கலாம்.

*

11.08.1996

விசா, வரும் 15ஆம் தேதியோடு முடிகிறது. சுதந்திர தினம்? இல்லை. புதுப்பிக்க வேண்டும். ஹலீமாவின் பிள்ளைக்கு ‘நாப்பது’ சடங்கை ஒத்திப்போட்டிருக்கிறார்கள். ஒருவாரத்தில் வருகிறது. மஸ்தான்மரைக்கானின் பட்டப்பெயர் பொருத்தம்தான். ‘சொலேர்ப்பு’!. மாப்பிள்ளை வீட்டு சார்பாக 700 பேர் , நம் வீட்டு சார்பாக 300 பேர் என்று விசாரித்துச் (?) சொன்னான். ஊரில் ஒருகிலோ கறி 100 ரூவா..

‘700 பேரா குறையார்லேர்ந்து வர்றாஹா? இரிக்காதுப்பா’

‘அட, ஃபாத்திமாட்டெ நேத்து உம்மா சொன்னாஹலாம் , ஃபோனுலெ, என்னா பண்ணுறதுண்டு தெரியலேண்டு. 700 பேர்தான்’

‘இருக்காது. 699 பேர்தான் இக்கிம். ஆனா..’

‘ஆனா?’

‘குறையார்லேயே 500 பேர்தானே மொத்தம் இருப்பாஹா?’ என்றேன்.

‘ஆதம் ஹவ்வாவுக்கு பொறந்த கொழந்தைண்டு பாக்குறதுக்கு கூடப்பேரு வருவாஹா’ – செல்லாப்பா பொருமினான்.

முகலாயா அரச பரம்பரையைச் சேர்ந்த நாம் தட்டுப்பிச்சை எடுக்கலாமா? அவன் பொருமல் சரிதான் போலும்.

‘சொலேர்ப்பு’ எடுத்த செல்லாப்பா , வீட்டிற்கு ஃபோன் போட்டு ஒரு பிடி பிடித்தானாம். இப்போது ‘சொலேர்ப்பு’ இல்லை. அவர்கள் 200 பேர்தான் வருகிறார்கள். எப்படியும் குறைந்தது 25000 ரூபாய் ஆகும். ‘இந்த மாப்பிள்ளை பையன் பேந்தப்பேந்த முழிச்சிக்கிட்டு இந்தாக்கா இந்த சமயத்துலெ? எடுத்துச் சொல்லனும்.’ என்று உறுமினான். நாங்கள் உறுமலாமா? என் உம்மா எங்கள் இருவரின் முதல் பிள்ளைகளுக்கும் தன் சம்பந்திகளிடம் சண்டைபோட்டு 100 பேருக்கு சாப்பாடு வாங்கினார்கள். அஸ்ராவுக்கு இவ்வளவு செலனானது என்று அஸ்மாவும் சொல்லவில்லை. அப்போது நான் சௌதியில் , பிரச்சனையில் இருந்த சமயம். அனீஸின் நாப்பதுக்கு வந்தபோதுதான் சொன்னாள். அதுக்கு ‘சிம்பிளா 500 குண்டாசோறு கொடுத்து விடலாம் என்று என் தலையில் குண்டாவை தாழிச்சாவோடு கவிழ்த்தாள். நான் 50 குண்டாதான் கொடுத்தேன். அவளுக்கு வருத்தம்தான். மருமகனின் ‘நாப்பது’ சடங்கை பங்குபோட வேண்டும் இப்போது. அதேசமயம் மருமகனுக்கும் ஏதாவது நகை போடவேண்டும். தங்கைக்கோர் பூதம்! இப்படி செலவு அதிகமாவதால் சர்க்கார் சொல்வதுபோல வருமானத்தைப் பெருக்க முடியுமா? ’சுன்னத்’ பண்னுவது செலவு. சாமானை முழுதாக வெட்டிப்போட எதற்கு செலவு சர்க்கார்? ஆனால் அப்படி வெட்டிய சாமான்களை கையில் வைத்துக்கொண்டால்தான் ஆண்பிள்ளைகள்.. நான் இதற்கு ஒரு பைசாவும் கொடுக்க முடியாதென்று கடிதம் போட்டுவிட்டு , ‘அலி’யாக மாறினேன் இன்று – கற்பனையில்!

*

14.08.1996

மூன்று நாளாக எதுவும் எழுதமுடியவில்லை. அரசாங்கம் அலைக்கழித்துவிட்டது. பேசாமல் , ஒரு கவுண்டர் திறந்து விசா ரினீவல் பண்ணுவார்கள், 500 திர்ஹம் கொடுத்துவிட்டு துபாய் முத்திரையிட்ட 50 கிராம் ஒட்டக இறைச்சியை சாட்சியாக வாங்கிக்கொண்டு , போய்க்கொள்ளலாம் என்று அறிவித்துவிட்டால் முடிந்து போயிற்று. ஆனால் அரசாங்கம் என்றால் வழிமுறைகள் என்று இருக்கிறதே.. 300 திர்ஹத்துக்கு அனைவரும் மெடிகல் கார்டு எடுத்தே ஆகவேண்டும். தொழிலாளர்களின் சம்பளத்தை ‘கட்’ பண்ணிவிட்டு லாபம் காண்பிக்கு கம்பெனிகள் கண்டிப்பாக இதற்கும் அவன் தலையில் கை வைக்கும். நல்லவேளையாக முக்தார்-அப்பாஸ் இன்னும் அந்த நிலைமைக்கு வரவில்லை. அரசாங்கத்திற்கு இப்போது அதிகப் பணம் தேவைப்படுவதை அது கருணையுடன் பார்க்கிறது. துபாயின் விமான நிலையம் , கி.பி 2000 வருடத்திற்காக 500 மில்லியன் டாலரில் புதுப்பிக்கப்பட்டு வருகிறது. ‘சிந்தகா’ ஏரியாவை நவீனப்படுத்த பலகோடிகள் செலவழிக்கப்படவிருக்கிறது என்று அறிவித்து நாலு வருடங்களாகின்றன. நிறைய மேம்பாலங்களும் உருவாகின்றன. முக்கியமானது டிரேட் செண்டர் பக்கத்தில் உருவாவது. ஷேக் முஹம்மது எழுப்பும் அவரது புதிய மாளிகை நிச்சயமாக பாதுகாப்பு கருதித்தான். அவரது பாதுகாப்பு துபாயின் பாதுகாப்பு. எனவே அனைவரும் மெடிகல் கார்டு எடுங்கள். ’ரஷீது ஆஸ்பத்திரி’யில் தாங்க முடியாத கூட்டம் என்று அங்கு போனவர்கள் சொன்னதால் , நான் ‘தேரா’வின் ஈத்கா மைதானம் பக்கமுள்ள ‘குவைதி ஆஸ்பத்திரி’க்குப் போனேன். காலை 6 மணிக்குப் போயிருக்கும்போதே 50 பேர் குறைந்தது இருந்தார்கள். ஒவ்வொரு வினாடியும் புதுப்புது ஆட்கள் வந்து கொண்டிருந்தார்கள். ஒருநிமிடத்திற்கு ஒருமுறை , நீண்ட வரிசையின் தலைப்பக்கத்தில் , அரபி தெரிந்த தாதாக்கள் புகுந்து கொண்டார்கள். நான் ஏழரை மணிவரை நின்ற இடத்திலேயே நின்றேன். என் முன்னால் 500 பேர் இருந்தார்கள் இப்போது. அப்போதுதான் ஒரு போலீஸ்காரன் கொச்சை உருதில் பேசிக்கொண்டு அனைவரது கையிலிருந்தவகளையும் சோதித்தான். நல்லவன். என்னைப்பார்த்து ‘மெடிகல் கார்டு மாஃபி? அஸ்ஸலாமு அலைக்கும்!’ என்று வெளியே கையைக் காட்டினான். அவன் கூடவே வந்த ஒரு கிழ அரபிப் பொன்னையன் ‘ஹிந்தி..ஹிந்தி..’ என்று நெஞ்சிலடித்துக்கொண்டு சிரித்தான்.

அங்கே மெடிகல் கார்டு கிடையாதாம். மெடிகல் க்ளீன்-அப் மட்டும்தான். மெடிகல் கார்டுக்கு? ஈரானி ஆஸ்பத்திரி, மக்தும் ஆஸ்பத்திரி, அல்-தொவாலி பிரைவேட் ஆஸ்பத்திரி எங்காவது எடுத்துக்கொண்டு வரவேண்டுமாம். இது குவைதி ஆஸ்பத்திரி. நான் அங்கிருந்து நடந்தே ’நாசர் ஸ்கொயர்’ வந்தேன். டாக்ஸி காசு கம்பெனி கொடுக்காது. அல்தொவாலியிலுள்ள இந்திய செக்ரட்டரி , கம்ப்யூட்டரை தட்டிக்கொண்டே விதிமுறைகள் சொன்னாள். கம்ப்யூட்டரைப் பார்த்துத்தான் சொன்னமாதிரி இருந்தது. ஸ்பான்சர் லெட்டர் வேண்டும், அல்லது டெனன்ஸி காண்ட்ராக்ட் வேண்டும். ஸ்பான்சர் கடிதம் ’நோ அப்ஜெக்சன்’ சொல்ல. என்னிடம் இல்லை. கப்பமரைக்கார் , டெனன்ஸி காண்ட்ராக்ட், Dewa பில்-ன் நகல் கொடுத்திருந்தார். அது கம்பெனிக்குள்ளதல்லவா? மறுத்தாள். இரண்டாவது நாள் , பலுச்சி டிரைவர் ரஜப் தன் நண்பன் வேலை செய்கிறான் என்று பர்துபாய் அல்ரஃபா கிளினிக்கிற்கு அழைத்துச் சென்றான். பஸ் ஸ்டாண்ட் பக்கமிருந்தது. நண்பர்கள் வழி சொல்லவே இருக்கிறார்கள். ‘அவீர் ரோடு’ ‘ராஸ்-அல்-கோர்’ என்று சொல்லாதே, வேறு இடத்திற்கு போகச் சொல்லுவார்கள்’ என்றான் அவன். ’எங்கே இருக்கிறாய் யா ரஃபீக்?’ ‘கராமா’.’கராமாவில்?”பர்ஜுமான் செண்டருக்கு எதிரில்’.

வேலை சுலபமாக முடிந்து விட்டது! இதுவும் ‘குவைதி ஆஸ்பத்திரி’தான். ஆனால் இங்கே மெடிகல் கிளீன்-அப் கிடையாது. காலையில் போனால் வேலை முடியும் என்று அனைவரும் நம்புதாலேயே காலையில் கூட்டம் அதிகமாகிவிடுகிறது என்று , அங்கிருந்து 10 திர்ஹம் டாக்ஸி. அன்று ‘தேரா’ குவைத் ஆஸ்பத்திரியில் (இது இலவச மருத்துவமனை முகாம் மாதிரி போர்டபிள் (கேபின்)ல் – தர்ஹா வாலை மாதிரி – இருந்தது, தனியாக – வெயிலை நெருப்பாக மாற்றும் மின்விசிறிகளுடன்) டைப்பிங் மட்டும் அடிக்க முடிந்தது, இரண்டு மணி நேரத்தில். என் பெயர், கம்பெனி பெயர், தேதி, என் வேலை.. அரபியில். இது வெளியிலிருந்து அடித்து வரக்கூடாது. மூன்றாவது நாள் காலை ஐந்தரை மணிக்கு போய்ச் சேர்ந்தேன். நான் பதினோறாவது ஆள். முதலில் உட்கார்ந்தவன் இறந்துபோகிற மாதிரி இருந்தான். என்று வந்தானோ? அல்லது இங்கேயேதான் எப்போதும் இருக்கிறானா?

அன்று 200 ரூபாய் ஸ்டாம்ப் ஒட்டும் பெரிய உத்யோகஸ்தர் 9 மணி வரை வரவில்லை. கூட்டத்தில் அந்த கூடாரம் பிய்ந்துவிடும்போல இருந்தது. சடாரென்று அந்த அற்புதம் நிகழ்ந்தது. கைகளால் மட்டும் பேசும் அந்த அடர்ந்த வெண்தாடிக்கிழவர் வந்துவிட்டார். ஹஸன் வந்துவிட்டார்..ஹஸன் வந்துவிட்டார்… வந்தவர் , உள்ளேபோய் உட்கார்ந்து விட்டார் ஒருமணி நேரம்! எச்சில் ஊறவைத்துக்கொண்டிருக்கிறார் போலும். சாதாரண எச்சியா காறெச்சியா என்று தெரியவில்லை. ஆனால் வெயிலில் கொதித்து , ஒன்றும் பண்ண இயலாமல் முழித்த கூட்டத்திற்கு விடிவுகாலம் பிறக்கத்தான் செய்தது. வாழ்க்கைக்கு எச்சில் மட்டும் போதாது. விறுவிறுவென்று வந்த அரபி ஒருவன், அனைவரின் கையிலிருந்தவைகளைப் பிடுங்கி, கத்தையாக உள்ளே எடுத்துச் சென்றான். ஒவ்வொரு ஆளும் 200 திர்ஹம் என்றால் ஓரிரு நிமிடத்தில் அவன் கையில் 20000 திர்ஹம். அப்படியே வெளியேபோனால் யாரிடம் சொல்வது? அவன் கேட்ட அதிகாரத்தில் , யாரும் மறுக்கவும் முடியவில்லை. யார் அவன்? அவன் யாரோ, ஆனால் நிறைய எச்சில் உள்ளவன். சுரக்கும் வேகமும் அதிகம் போலும். அடுத்த கால்மணி நேரத்தில் எல்லோர் கையிலும் அனுமதி – ப்ளட் டெஸ்ட்டுக்கு. கூட்டம் அதிகம் இல்லாமலிருந்தால் எக்ஸ்-ரேயும் இருந்திருக்குமாம். அப்படியானால் , இந்தக்கூட்டத்தை விட இன்னும் ஒருமடங்கு கூட்டம் அதிகமா இருந்தால் , ப்ளட் டெஸ்ட்டும் கிடையாது! நாலு நாள் கழித்து டெஸ்ட் ரிஸல்டை வாங்கப் போகவேண்டும். இது யார் வேண்டுமானாலும் போய் வாங்கலாம். அதாவது , இந்த வினாடியின் விதிமுறை. மெடிகல் கார்டு? அது இரண்டுமாதம் கழித்து தயாராகும். பிரைவேட்-இல் ஓரிருநாளில் கொடுத்துவிடுவார்கள்தான். குவைதி ஆஸ்பத்திரியின் கிளைதானே ரஃபா கிளினிக்? மெடிகல் கார்டும் இப்போது அவசியம் இல்லை. இம்முறை துபாய் வந்ததிலிருந்து உடம்புக்கு எந்த சீக்கும் இல்லை. கம்ப்யூட்டர் முன்னால் கண்ணாடி இல்லாமல் (E.G Coated Glass) உட்கார்ந்தால் ஒரு தலைவலி கூட வரவில்லை. வேறுமாதிரி தலைவலி வரலாம். அது நீடிக்காது. ஆனால் நீடிக்கிற தலைவலி , பிளட் டெஸ்ட் ரிஸல்ட் கிடைத்த பிறகு இமிக்ரேஷனில்தான் இருக்கும் என்று தெரிகிறது. ஆனால் எவ்வகை தலைவலியாக இருந்தாலூம் ரிலாக்ஸ்டாக தாங்கிக்கொள்ளும் பக்குவம் மனசுக்கு இருக்கிறது. இருந்துதானே ஆக வேண்டும்?!

மூணு நாள் அலைச்சலும், இழுத்தடிப்பும் எந்த எரிச்சலையும் உண்டு பண்ணாதது ஆச்சரியம். ஒவ்வொருநாளின் இழுத்தடிப்பிலும் எனது பங்கின் தவறைத்தான் அலசச் சொன்னது மனது. காத்திருக்கும் நேரங்களிலும் சுற்றிலும் உள்ளவர்களின் தேவையற்ற பரபரப்பை – சக்தி இழப்பை – அளந்து கொண்டிருந்தேன். what we are today is the result of what we were in the past.. ரியாலத்தால் ஏற்பட்டுள்ள மாற்றத்தால் விரலசைத்தால் அண்டசராசரமும் அசைவது போல இப்போதைய நிலையில் செய்யமுடியாதுதான். குறைந்தது , போகிற காரியம் தாமதமாகும் என்று முன்பே தெரிவதோ, அல்லது ஈடுபட்டபின் உடனே நடந்தேறிவிடுவதோ ஏன் முடியவில்லை? ஓ, அரசு இயந்திரத்தை அளப்பது அண்டசராசரத்தை அசைப்பதை விடக் கஷ்டமானதோ? இருக்கலாம். இருந்தாலும் , சிக்கலான எதுவும் , ஒரிருநாளில் சரியாகி விடுகிறது. நேற்றைய கஷ்டம் இன்று இல்லை.

‘எந்த வகையில் ஸ்ட்ரென்த் கூடியிருக்குது? தெளிவு, அண்டர்ஸ்டாண்டிங்.. ஞாபகசக்தி, அடையமுடியும் என்கிற நம்பிக்கை, ஆணவம் கொள்ளாத பெருமிதம்?’ – ‘S’

தெளிவு. அசைவுகளில் ஏற்பட்ட மாற்றத்தால் வந்ததா , அடையமுடியும் என்கிற நம்பிக்கையால் வந்ததா சர்க்கார்?

‘முதல்லெ சொறிஞ்சிக்குவீங்க அடிக்கடி. இப்ப சொறியிறதில்லே.. அடிக்கடி ஸ்மோக் பண்ணுவீங்க. பண்ணுறதில்லே இப்போ. அல்லது ஸ்மோக் பண்ணும்போது தன்னை மறந்து ஸ்மோக் பண்ணுவீங்க, இப்ப கவனிச்சி பண்ணுறீங்க. இல்லே, கொட்டைய சொறிஞ்சாக்கூட ‘தலை’யை மட்டும் தனியாவும் அடியை தனியாவும் சூத்தை மட்டும் தனியாவும் சொறிஞ்சிக்கிறீங்க! சொறியும்போது தெரியுது, முதல்லெ போட்டு வெளாடுனீங்க! இது பயிற்சி அல்லவோ? அப்படிச் சொல்லுங்களேன் ஏதாவது. ஏன், கொட்டைங்குறது தூரமா உள்ள பொருளோ? அதுக்குத்தானே எல்லா பணமும்? ஏன் கொட்டைண்டாலே எல்லார்ட முகமும் மாறுது? என்னா காரணம்? சொல்லுங்களேன் என்னமாச்சும்.. தானா மாற்றம் வருதுண்டு காட்டுங்க. பாசிடிவ் மாத்தம்’ – சர்க்காரின் 01-08.12.1994 கேஸட். ஆனாலும், சென்ற உடனேயே போன காரியம் முடிந்தால் நன்றாகத்தான் இருக்கும். ஒருவேளை ‘தேரா’ மஸ்தான் மரைக்கான் ரூமில், பால்கனியில் படுத்துக்கொண்டு , இரைச்சலுக்கிடையே ‘SS’ பண்ணிவிட்டுப் போனது பவர்-ஐ குறைத்துவிட்டதோ என்னவோ!

ஊரிலிருந்து வந்த தஸ்தகீர்நானா என்கிற உள்வட்டச் சீடர் ஒருவர் – என் அவீர் அறையைப் பார்த்துவிட்டு – ‘நாங்க 10 மாசம் பண்ணி அடையிறதை நீங்க ஒரு மாசத்துல அடைஞ்சிடலாம்’ என்றார். 10 மாசம் ஊரில் அவர் ஒரு கம்ப்யூட்டர் இன்ஸ்டிட்யூட்டில் கற்பதை ஓரிருநாளில் ஆஃபீஸில் உட்கார்ந்து சொல்லிக்கொடுத்து, வந்த வேலைக்கு தயார் பண்ணிய குஷியில் ஐஸ் வைக்கிறாரா? அவர் சொல்வதைப் பார்த்தால் என் பவருக்கு இரண்டு நாள் கூட அவருக்கு செலவழித்து இருக்கக்கூடாது. ஒரு பார்வை. அப்படியா?! அவர் என் அறையின் சூழல் பற்றிச் சொன்னது சரிதான். தௌலத்காக்காவின் தம்பி ஜின்னா முன்பெல்லாம் அடிக்கடி வருவார் – பழைய தமிழ்ப் படம் போட்டுப்பார்க்க வசதியாக இருக்கிறது என்று. ஆனால் உண்மை அதுவல்ல என்று பக்கத்திலுள்ள மலையாள ரெஸ்டாரண்டில் வேலைபார்க்கிற பொடியன் ஒருவனை – ‘பையன்வேலை’ பண்ண – அவர் அழைத்துவந்து என்னைக் கெஞ்சியபோதுதான் தெரிந்தது. ஒரே ஒரு நாள். நான் கூட ஒரு சொருவு சொருவிக் கொள்ளலாமாம்! அட நாயே.. இதற்குத்தான் குடவுனுக்கு அடிக்கடி என்னைக் கூப்பிட்டுப் போய் விருந்து கொடுத்தாயா? அங்கு 23 மணி நேரம் மூட்டை தூக்கிக்கொண்டு மீதி ஒருமணி நேரத்தில் சமைத்தும் கொடுக்கிற நாக்கூர் பண்டாரியின் ஸ்பெஷல் ஐட்டங்களை பார்சல் கட்டி கொண்டுவந்து ரூமில் கொடுத்தாயா? என்ன பாசம் என்மேல்!

‘ஜின்னா… என்னா இது, என்னை அசிங்கப்படுத்துறீங்க.. இதெல்லாம் இங்கே வச்சிக்கிடாதீங்க…சே!’

அவன் யாருடைய தம்பி என்பதை நிரூபித்தான் அடுத்த நொடியில் .

‘ஹே.. பார்த்தீங்களா..சும்மா தமாஷ் பண்ணுனேன்; இதுக்கு ஏமாந்துட்டீங்களே!’

தமாஷ் பண்ணும் ஆளின் முகம் ஏன் இப்படி வெளுத்துப்போய் தொங்குகிறது.? அவர் அதற்குப்பிறகு ரூமுக்கே வரவில்லை. பிஸியாம்.

தஸ்தகீருக்கோ இது ‘பவர்’-ஐக் கூட்டும் அறை..! தாசில்தார் ஆஃபீஸில் 24 வருடம் வேலைபார்த்துவிட்டு , ‘புண்ணியமில்லை’ என்று இங்கே வேலைதேடி அவர் 50 வயதில் வந்ததற்குக் காரணம் , ஊரில் தனக்கு இதுபோல் அமையாததாலென்கிறாரா? சரி நானா, இங்கே தங்கிக்கொள்ளுங்கள், என் வேலையை எடுத்துக்கொண்டு ; நான் நாவப்பட்டினம் தாசில்தார் ஆஃபீஸில் இருக்கிறேன்!

‘ஊர்லேயே இருந்துக்கிட்டு உங்க புள்ளைய ஒரு முச்சம் வுடுறதுக்கு ஈடாகுமா இந்த அரபுநாட்டு வாழ்க்கைலாம்?’ என்று சர்க்கார் கேட்டார்கள் – பயணம் கிளம்பிய அன்று. அனீஸையும் அஸ்ராவையும் அஸ்மாவையும் முத்தமிட்டுக் கிடைக்கும் பவர்-ஐ விட இந்த அறை கொடுக்கப்போகிறதா? ஆனாலும் , துபாயில் ‘SS’ பண்ண இந்த அறையை விட சிறந்த அறை கிடைக்காதுதான். அதில் வந்த பவர்தான் 3 நாள் இழுத்தடிக்கிறதா? ஊரில் ‘S’ கொடுக்கிற ‘ஸ்டெப்ஸ்’ இங்கே குழப்பமாகக் கிடைப்பதைக் காரணமாகச் சொல்லலாமா? வந்த தஸ்தகீர் ஒன்றை உறுதிப்படுத்தினார்.

ரியாலத்தின் இப்போதைய ஸ்டெப்ஸ்-ல் Astral Body கீழே பார்க்கும்போது மற்ற மூன்று Bodyகளும் தரையில்தான் படுத்திருக்கின்றன. ஒன்றின்மேல் ஒன்றாக அல்ல, ஒன்றின் பக்கத்தில் ஒன்றாக, 6 அடி இடைவெளியில். ரவூஃப் எழுதியது சரிதான் ஆனால் அவன் வரைந்த முறை தப்பு. நான் வரைந்து அவனிடம் தெரியப்படுத்திய கடிதத்திற்கு இன்னும் பதிலில்லை. அப்புறம்.. தஸ்தகீர் நானா , ‘முக்கோணத்தின் வண்ணம் க்ரீம் அல்ல’ என்றார். வெள்ளையாம். ’பவர்’ கூடத்தான் செய்யும்! ‘சுமையை தூக்குண்டா தூக்கிட்டு போவாங்க இவங்கள்லாம். எதுக்காக தூக்கனும், யாருக்கு கொடுக்கனும் அல்லது எங்கே இறக்கி வைக்கனும்டுலாம் இவங்களுக்கு தெரியாது’ என்று ஜெப்பார் நானா கூட குறைபட்டார் ஃபோனில்.

‘இதுலாம் ஏன் தெரியனும் நானா? சர்க்கார் சொல்றாஹா, செய்றோம். அவ்வளவுதானே?’

‘அட நீங்க ஒண்ணு ஆபிதீன். இவங்கள்லாம் தெளிவுக்கு கேள்வி கேட்காம ஊமையா உட்கார்ந்து குழப்புறதுனாலதான் இப்படி குழப்பம்லாம் வருது’ – ஜெப்பார் நானாவுக்கு கோபம்.

சீடர்கள்தான் என்ன செய்வார்கள்? இவ்வளவு சீனியர் ஆன ஜெப்பார்நானாவுக்கு ஜனவரி 1996 கேஸட் கேட்டபிறகுதான் – ரிலாக்சேஷனுக்கு மூச்சு விடுவதற்கு – கண்டிப்பாக தொண்டையில் அடக்கக்கூடாது என்று தெரிகிறது. சர்க்காரும் 25 வருடங்களுக்கு முன்பு சொல்லியிருக்கலாம். அவர்களும் என்ன செய்வார்கள்? இதெல்லாம் சொல்ல வேண்டுமா என்று நினைத்திருக்கலாம். சூத்தால் மூச்சுவிடும் சீடர்களின் தகுதிகள் அவர்களுக்கு தெரியாதது வியப்புதான்.

ரிலாக்ஸ்!

*

15.08.1996

ரவூஃபின் கடிதம் வந்தது. என் Diagramதான் சரி. தரையில்தான் மூன்று Bodyகளும் இருக்கின்றன. ஆனால் ஜெப்பார்நானா சரியா, ரவூஃப் சரியா என்றெல்லாம் கேட்பது ‘UnAbedeenic’ ஆக (ரொம்ப ரொம்ப) இருந்ததாம். ‘ஒன்று ஜாஃபரைக் கேள், அல்லது என்னைக் கேள்’ என்றிருந்தான். அப்படியா? சரி சர்க்கார்! அவனுக்கு இப்போது சனி, ஞாயிறு விடுமுறை. ஆகவே மாதத்தில் ஒருமுறைதான் வெள்ளி செஷனை அட்டெண்ட்பண்ண முடிகிறது. மாதம் ஒருமுறை சர்க்காரை நேரில் பார்க்க முடிகிறதே உன்னால் ரவூஃப், எங்களின் கஷ்டங்களை நீ புரிந்து கொள்வது கஷ்டம் என்று பதில் போட்டேன் – Abedeenicஆக இல்லாமலும், UnAbedeenicஆக இல்லாமலும். அப்போதுதான் ரவூஃப்தனமாக அவன் எழுதமாட்டான்!

ரவூஃபுக்கும் ‘பவர்’ கூடியிருக்கிறது. ஏப்ரல் மாத சர்க்காரின் பேச்சை எனக்கு பார்சல் அனுப்பியிருக்கிறான். அனுப்பும்போது , ‘டெஸ்ட்’டுக்கு என்று நினைத்து அனுப்பியிருக்கிறான். அது எனக்கு கிடைக்காததால் இனி கேஸட்கள் அனுப்பப் போவதில்லையாம். கடிதங்களை டெஸ்ட்டுக்கு என்று எழுதுவதில்லை அவன். சப்ளை கோளாறு!.

*

17.08.1996

நேற்று காலை சரியாக 6 மணிக்கு உட்காரமுடியாதோ செஷன்-ல் என்றிருந்தது. ரியாலத் பற்றிய கேஸட்களில் இது முக்கியமானது என்று 23.02.1996 கேஸட்டை ஜெப்பார்நானா கொடுத்திருந்தார். கேட்க ஆர்வமாக இருந்தேன். ஆனால் இந்தப்பக்கம் என்னை வழக்கமாக இறக்கிவிடுகிற ‘ஹத்தா’ பஸ் மிகத்தாமதமாக வந்தது. ‘கோல்டு ஸூக்’ பக்கம் வந்திருக்கிற புது பஸ் ஸ்டாண்டுக்கு இனி அப்படித்தான் வருமாம். பழையபடி ‘சப்கா’ பஸ்ஸில் உள்ள பழைய பஸ் ஸ்டாண்டிலிருந்து புறப்பட்டு , கோல்டு ஸுக் பஸ்ஸ்டாண்டுக்கு வந்து , புறப்படுமாம். அதுபற்றிய எந்த அறிவிப்பும் இல்லை போர்டில். மாற்றத்தின் காரணம் பாஸஞ்சர்கள் நிறைய ஏறவில்லை. ஏன் ஏறவில்லை என்று பலுதியாவில் மீட்டிங் கூட நடந்ததாம். டிரைவர்கள் ரூட்டை மாற்றச் சொல்லியிருக்கிறார்கள். ஆனால் உண்மையில் டிரைவர்களையும் பஸ்ஸையும் மாற்றச் சொல்லியிருக்க வேண்டும். துபாய் to அபுதாபி ரூட்டுக்கு வாங்கப்பட்ட அதி நவீன பஸ்கள். அரசுகளுக்கிடையில் உள்ள ஆயிரம் அபிப்ராய பேதங்களுக்கிடையே மாட்டிக்கொண்டு நாலைந்து மாதமாக ஓடாமலே தூங்கவே, ‘ஹத்தா’வின் மேல் கரிசனம். டிரைவர்களின் மூலச்சூட்டின் வேகத்தில்தான் அவைகளின் ஏசிகளும் பழுதாகியிருக்க வேண்டும். வேலைக்கு எடுக்கும்போது முக்கியத் தகுதியாக, எரிந்துவிழும் தகுதிதான் ஏற்கப்பட்டிருக்கிறது. ஏனோ துபாயில் உள்ள டிரைவர்களுக்கு தன்னுடைய டிரைவிங் லைசன்ஸ் தகுதி என்பது மட்டுமே உலகத்தின் அற்புதமான விஷயம் என்று நினைப்பு. மூலத்தைக் கொடுப்பதாலா? சௌதி , மற்ற அரபு நாடுகளில் கொடுக்கப்படுவதை விட சம்பளம் கூட என்பதாலா? ‘மாதர் சோத்’ என்று சொன்னான் அந்த டிரைவர். இன்னும் வார்த்தைகள் அத்துமீறின. ‘இது இந்தியா’ என்ற நினைப்பா? ‘உன் அக்காளின் சாமானா?’.

அந்த பங்காளி கொண்டுவந்திருந்த பையிலிருந்து சமையல் எண்ணெய் பாட்டில்கள் மேலிருந்து கீழே விழுந்து சிதறியதில் பாஸஞ்சர்கள் நடக்கும் இடம் -பஸ்ஸினுள் – வழவழ என்று ஆகிவிட்டது. அதற்குத்தான் ‘மாதர்சோத்’. கேட்டவர்கள் உறைந்து போனார்கள். சில பட்டான்களும் இருந்தார்கள். ஆனால் என்னைப்போல சோதாக்களோ என்னவோ. இல்லையேல் கழுத்தைப் பிடித்து உயரே தூக்கியிருப்பார்களே.. ஆனால் எந்த ஜாம்பவான்களும் அரசு இயந்திரம் சம்பந்தப்பட்டதில் சண்டையை வளர்த்தால் தனக்கு வரும் பிரச்சனைகளை உணர்ந்தவர்கள். ‘இது உன் அம்மாவின் சாமான் அல்ல. பத்து லட்சமாக்கும்’ என்றான் அவன். அப்படியானால் சொல்பவனின் அம்மாவின் சாமான். அதனால்தான் அழைப்பு மணி இல்லை போலும் – நிறுத்த. தட்டினால்தான் கதவு திறக்கப்படும்! பத்துலட்சம் உள்ளே போன சாமானாயிற்றே..பத்துலட்சம் தடவை தட்டுங்கள்.

சில பேர் லேசாக முணுமுணுத்தார்கள், இந்த வார்த்தைகள் சரியில்லை என்று. முணுமுணுப்புகளுக்கு நாயாய் குரைத்தான். ஆனால் ஏழெட்டு மொழிகளில் குரைத்தான் அந்த நாய். பங்காளி, தன் சட்டையைக் களைந்து எண்ணெய்க்கரையை வெளியேற்ற பிழிந்து பிழிந்து மறுபடி சுத்தமாக துடைக்கும் வரை ஓரத்தில் நின்றது பஸ். ரூட் மாறிய பஸ். ஷேக்முஹம்மதுவின் மாளிகை பக்கம் போகவில்லை. டிரேட் செண்டர் வழியாக சுற்றிக்கொண்டு… Golden Falcon Round-about லிருந்து Bank Street வழியாக Wafi Shopping Centre .. AlWasal Hospital. இடையில்தான் எண்ணெய் சிந்தியது. AlWasalக்குப் பிறகு அந்த சாமானில் பழுது. வேறொரு பெரிய சாமான் வந்து நின்றது. எல்லோரும் அதில் ஏறினார்கள். டிரைவர்களுக்கு இதனால் சூடோ? ஆனால் மௌனமாகக் கவனித்தவாறு நான் உட்கார்ந்திருந்தேன். இதற்கு ஒரு கம்ப்ளெயிண்ட் எழுதவேண்டும் என்ற நினைப்பு மட்டும் இருந்தது. ஆனால் ஆக்ரோஷமாய் டிரைவரின் மென்னியைப் பிடிக்கவில்லை. கம்ப்ளெயிண்ட் கொடுத்தால் உடனடியாக டிரைவர் பாதிக்கப்படுவான். நிர்வாகம் கடுமையானது. இது தேவையா? சரி, இதில் என் பங்கு என்னவாக இருக்க வேண்டும்? இது ‘ஜம்’ டைம்.

சர்க்காரை மனசுக்குள் வரவழைத்து கேள்வி கேட்டேன். ஒரு ஜன்னலை , என் ஜன்னலாக பாவித்து, வேகமாய் ஓடி மறையும் மரங்களையும் கட்டிடங்களையும் ரிலாக்ஸாக பார்த்தபடி Productivityஐ உண்டு பண்ணினேன்.

அந்த டிரைவருக்கும் எனக்கும் என்ன வேறுபாடு? ‘மாதர்சோத்’துக்கும் ‘பெஹன்சோத்’துக்கும் உள்ளதா? நான் குழம்பியபடி கேட்டுக்கொண்டிருந்தேன். தட்டிவிட்டாலும் அதேதான் வந்தது. எப்போது நாத்-அல்-ஷிஃபா வந்தது? எப்போது ’எப்கோ பெட்ரோல் ஸ்டேசன்’ வந்தது என்பதெல்லாம் தெரியாது. திடீரென்று யாரோ தட்டி விட்டாற்போல இருந்தது. எழுந்து நின்று , என்னையறியாமல் ‘பத்துலட்ச’த்தின் மேற்கூரையை தட்டினேன் பலமாக. சரியாக நான் இறங்கும் இடம். 20 நிமிடம் நான் எங்கோ இருந்திருக்கிறேன்!

சற்று அசந்திருந்தால் ஹத்தாவில் ஒருமணி நேரம் கழித்து என்னை இறக்கிவிட்டு , ‘மாதர்சோத்’ என்றிருப்பான் அந்த டிரைவர். நான் அசந்தாலும் என் இஸ்மாயில்தம்பி ராவுத்தர் அசர வேண்டுமே.. ராவுத்தர் கெட்டிக்காரர். பளபளப்பு காட்டி டிக்கெட் விலையை ஏற்றிவிட்டு பழுதான சாமானைக் காட்டினால் அவர் ஏமாறமாட்டார். இதில் ‘மாதர்சோத்’தையுமா அவர் கேட்பார்? அவருக்கு நிறைய வேலை இருக்கிறது. பஸ்ஸில் விழுந்த கதை மாதிரி ஆபிதீனுக்கும் எண்ணெய்பிசுக்கும் அழுக்கும் நிறைய இருக்கிறது. அதைக் கழுவ வேண்டும். அதற்காகத்தான் தட்டிவிட்டார். அவர் ஆபிதீனுக்கு நண்பர். முதலில் அவருடன் எல்லாம் பழக்கம் வருமா என்று ஆபிதீனுக்கு அவநம்பிக்கை. இப்போது ஆபிதீன் சின்னவன் அல்ல.

‘எதைவிட நீங்க பெருசுண்டு நெனைக்கிறீங்களோ அது உங்களுக்கு வரும். எதைவிட சின்னது நாமண்டு நெனைக்கிறீங்களோ அது லேசுல வராது. எதையுமே பெருசா நினைக்கக்கூடாது. அதுக்கு மனசு அமைதி இருக்கனும். Proper தூக்கம் இருக்கனும். டயட் கண்ட்ரோல் வேணும். உணர்ச்சி கண்ட்ரோலா இருக்கனும். ‘ரஹ்மானியத்’ நம்மளை கண்ட்ரோல் பண்ணனும். வேற வார்த்தையில் சொன்னா, ‘குளிப்பாட்டப்படுகிற மைய்யத் குளிப்பாட்டுகிறவன் கையில் எப்படி இருக்கனுமோ அப்படி இருக்கனும்’. that means, உங்க ஒவ்வொரு அசைவும் உங்களுக்கு மேம்பட்ட, உங்களைவிட ஆழமான, உங்களை விட பவரான ஒரு சக்தியினுடைய இயக்கமாகத்தான் நீங்க அசையனும். ஒப்படைச்சிடனும். எப்பவுலாம், ‘ஆண்டவனை என்னை எதற்காகப் படைத்தாயோ அதைச் செய்யவிடு’ங்குற வார்த்தை கரெக்டா இருக்கும். அவனுக்குத் தெரியும், பிள்ளைக்கு என்னா வேணும்டு தாய்க்குத்தான் தெரியும்’ – ‘S’

– 03.02.1996 கேஸட். இதில் , கற்பனையின்போது – கற்பனை செய்கிறோம் என்ற உணர்வுடன் – பேசிக்கொள்கிற சீடர்களை வெடைக்கும் உதாரணங்கள் இருக்கின்றன. கற்பனையில் மொழியை எப்படி பயன்படுத்த வேண்டும் என்று சொல்கிறார்கள். அவர்கள் நூல்கடைதெரு வீட்டில் இருந்தபோது – இருபது வருடங்களுக்கு மேல் இருக்குமா? – சீடருக்கு ரசூலுல்லாவை காட்டிய அதிசய நிகழ்ச்சி வருகிறது. பிறகு ஏன் அந்த சீடர் இன்னும் சீடராகவே இருக்கிறார் இப்போது – ‘SS’ பயிற்சியில் சேர்ந்துகொண்டு? ரசூலுல்லாவை பார்க்கிற நொடிக்கும் முன்னால் அவருக்கு ‘தண்ணி’ வந்துவிட்டது! அப்படியானால்..முக்கியமான கேஸட்தான். சர்க்காரின் பேச்சும் வேகமாக இருந்தது. அவைகளை முழுதாக பின்னர்தான் எழுத வேண்டும். இப்போது குறிப்புகள் மட்டும். இல்லை, முக்கியமானவைகள் மட்டும். ‘Alien force’ பற்றியுள்ள கேஸட்..! Step 31ன் போது Astral Body, பிற Bodyகளை கலைத்து, சேர்த்து உருவாக்கும்போது அவைகள் தன் கண்ட்ரோலில் இருப்பதாக நினைப்பதாக சீடர் சொல்கிறார் (அப்படி சர்க்கார் சொன்னதாக அவர் விளங்கியது!).

‘பனியான்.. முட்டைபுராட்டாண்டு இருந்தாக்கா ‘பனியான்’டு சொல்லிட்டுத்தான் திம்பிங்களோ? ‘பனியான்’ அல்லது இங்கிலீஸ்லெ ‘ப்பேன்யான்’. ஆங்.. வெளங்கலையே.. நினைக்கிறது மொழியல்லவே!. ‘Physical Body, Emotional Body, Intellectual Bodyங்குறது இங்கிலீஷ்காரன்ற சொத்தா? வெள்ளைக்காரன் சுன்னிக்குப் பொறந்ததா அது?’ – ‘S’

(தொடரும்)

குறிப்புகள் :

‘S’ – சர்க்கார்’ஐ சுருக்கமாக குறிப்பிடுவது
ஜம் – ஒரு பயிற்சி
’சுன்னத்’ – ஆண்குறியின் முன்தோலை அகற்றும் ’கத்னா’ எனப்படும் மார்க்கச் சடங்கு.
மாஃபி? – இல்லையா?
ஹிந்தி – இந்தியன்
ரஃபீக் – தோழன்
ரியாலத் – (‘SS’) பயிற்சி
ரசூலுல்லா – நபி (ஸல்)

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s