மகானும் மூன்று சிங்கங்களும் – S.L.M. ஹனீபா

‘கண்பார்வை மங்கிப் போகும் காலத்திலும்’ ஃபேஸ்புக்கில்  கலக்குகிறார் காக்கா. அவர் அப்படித்தான்!

***

slmh-with-aamir3

மகானும் மூன்று சிங்கங்களும்

அந்த ஊரில் அவர் மகான். மக்கள் போற்றும் ஆன்மீகவாதி. இறைவனோடு மிகவும் உவப்பான அந்தரங்கம் பூண்டவர். அவரின் நடை, உடை, பேச்சு அனைத்திலும் அமைதியும் அழகும் மோனத்தவமியற்றும்.

பல மைல் தூரமிருந்து இந்த மகானைத் தேடி இன்னொரு பெரும் மனிதர் மகானின் வீட்டுக்கு வருகை தருகிறார்.

“வீட்டில் யாருமில்லையா?”

“யாரைத் தேடி வந்தீங்க?” வீட்டுக்குள்ளிருந்து காட்டமான சத்தம்.

வந்தவர் திடுக்கிட்டுப் போனார்.

“மகானைத் தேடி…” அவர் சொல்லி முடிப்பதற்குள், கதவை வேகமாகத் திறந்த மகானின் மனைவி,

“யாரு மகானா? மகான் என்ற பேர்ல கழுதையைத் தேடில்ல வந்திருக்கீங்க!” மகானின் மனைவி அலறிப் புடைத்தார்.

‘வீடு பிழைத்துப் போனதோ?’ தேடி வந்தவரின் மனம் அசை போட, மறுகணம்,

“ஊரிலுள்ளவர்களெல்லாம் கழுதையைக் காட்டி மகான் என்றால், நீங்களும் நம்பறதா?” மீண்டும் மகானின் துணைவியார் உரத்த குரலில்.

“அது சரி, அவங்க இப்ப எங்க?” வந்தவர்.

“இந்த வழி நெடுகப் போங்க, ஊரின் தொங்கலில பெரிய காடு வரும். அங்கதான் விறகு கொண்டுவரப் போயிருக்காரு நீங்க தேடி வந்த மகான்”

முகத்தில் எள்ளும் கொள்ளும் வெடிக்கச் சொன்னார்.

‘நமக்குத்தான் இப்படியென்றால், மகானுக்கும் இப்படியா?’ தேடி வந்தவரின் மனம் அசை போட, காட்டை நோக்கி நடக்கத் தொடங்கினார்.

பயணக் களைப்பும் பசியும் தாகமும் ஒன்றையொன்று துரத்தின. காட்டை நெருங்கியதும், மர நிழலில் அமர்ந்து இளைப்பாறிய போது, நாவறண்டு தாகம் எடுத்தது. கண்ணயர்ந்து போன சிறிது நேரத்திற்கெல்லாம் தண்ணீர் குமிழ் விடும் சத்தம் அவர் காதைத் தீண்டுகிறது. திடுக்கிட்டு எழுந்தவரின் எதிரில் சிறிய ஊற்றிலிருந்து தண்ணீர் கொப்பளிக்க, தன் இரு கைகளாலும் அள்ளி அள்ளி தாகந்தீரப் பருகுகிறார்.

தான் தேடி வந்தவர் மகான்தான் என்று அவரின் உள்மனம் சொல்கிறது.

மீண்டும் நடை. கொஞ்சத்தூரம் சென்றிருப்பார். அவரால் நம்ப முடியவில்லை. எதிரே இரண்டு சிங்கங்களைப் பிணைத்து அதன் மேல் பெரும் பெரும் விறகுக் கட்டைகளை ஏற்றி, மகான் வந்து கொண்டிருந்தார். இவரைக் கண்டதும் மகான்,

“வீட்டுக்குப் போனீர்களா?”

“ஆம்” என்றார்.

“என்ன வந்தீங்க?”

“இல்ல, காட்டுச் சிங்கத்தைக் கட்டி விறகு ஏற்றி வரப் பழக்கிட்டீங்க. வீட்டுச் சிங்கத்த..?” வந்தவரின் கேள்வி இடையில்.

“அது அப்படித்தான்” மகான் இரண்டு வரியில் பதில் சொல்கிறார்.

“என்னைத் தேடி என்ன வந்தீங்க?” மீண்டும் மகான்.

மறுகணமே, மகானைத் தேடி வந்த மனிதர் வந்த வழியே பயணத்தைத் தொடங்குகிறார்.

“என்ன எதுவும் பேசாமப் போறீங்க?” மகான்.

“வந்த காரியம் முடிந்தது”

மகானின் முகத்தில் குறுநகை.

**

நன்றி : ஹனீபாக்கா

1 பின்னூட்டம்

  1. தாஜ் said,

    17/05/2014 இல் 21:57

    ஹனீபாக்காவின்
    முத்திரைகளில் இதுவும் ஒன்று.

    //மனைவியின் தேவைகள்
    ஆயிரம் என்பதை
    அறியாமல் போனது மகானின் சோகம்.//


மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s