சீனாவில் இஸ்லாம் – (சீர்காழி முஸ்லிமுடன்) ஜே.எம்.சாலி

அன்புடன் வாசகர்களுக்கு….

மூன்று மாதங்களுக்கு முன் நான் எழுதி – ஆபிதீன் பக்கங்களில் பிரசுரமான – ‘இறை – இறை நம்பிக்கை – இறை வணக்கம்’ என்ற கட்டுரையில், உலகப்பெரும் மதங்களைப் பற்றி குறிப்பு செய்திருந்தேன். அந்த வரிசையில் சீனாவில் உள்ள ஓர் ஆதி மதத்தை குறிப்பிட முனைந்து, தெளிவில்லாமல் தோற்றுப் போனேன். சீனாவில் உள்ள மதங்களைப் பற்றி ஓரளவிற்கேனும் விபமறியாதிருப்பதை அப்போது நான் உணரவந்தேன்!

சீன மதங்களைக் குறித்து பின்னர் தேடிப் படித்தேன். விரிவான அந்த வாசிப்பில், கூடுதலான பல தகவல்கள் அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தியது. ஆட்சிக் கட்டிலில் கம்யூனிச அரசு அமர்வதற்கு முன்னும் பின்னும் அங்கே இஸ்லாமியர்கள் எதிர்கொண்ட இடர்ப்பாடுகள் வேதனைக்குரியது.

சுமார் 132 கோடி மக்கள் தொகை கொண்ட சீனாவில், 90 சதவிகித மக்கள் பவுத்தம் மற்றும் தாவோ மதங்களை பின்பற்றி வருகின்றார்கள். அதில், 60% மக்கள் பவுத்த மதத்தையும், 30% மக்கள் தாவோ மதத்தையும், 4% மக்கள் கிறிஸ்தவத்தையும், 2% மக்கள் இஸ்லாம் மதத்தையும் தழுவியவர்கள். மீதமுள்ள 4% மக்கள் இந்து, டொங்பாயிசம் (Dongboism), பான் (Bon), சையாண்டியநிசம் (Xiantianism), மற்றும் ஃபலூன்காங் (Falum Gong) மதங்களை தழுவியவர்களாக இருக்கிறார்கள்.

உலக மக்களின் பார்வையில், கடவுள் மறுப்புக் கொள்கையை மிகத் தீவிரமாகக் கடைப்பிடித்த முதல் நாடு, சீனா என கருதப்படுகிறது! அங்கே, 90 சதவிகித மக்களை உள்ளடக்கிய பெரிய மதங்களான பவுத்தமும், தாவோவும் கடவுளைப் பற்றிப் பேசாத, அது குறித்து அழுத்தம் தராத மதங்களாகிப் போனதினால் இந்த நிலை!

*

நபிகள் நாயகம் (கி.பி.570 – 632) மறைந்து பதினெட்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, கி.பி. 651-ல் சீனாவிற்குள் இஸ்லாம் நுழைந்தது, சில மாநிலங்களில் ஆட்சி புரிந்த குறுநில மன்னர்களால் வரவேற்பும் பெற்றது. அந்தக் குறுநில மன்னர்களின் ஆட்சிக்கட்டிலில் இஸ்லாமியர்கள் பங்கெடுத்து திறம்பட நிவாகமும் செய்தனர். சில குறுநில மன்னர்களது படைகளுக்கு தலைமை தாங்கி, வெற்றிகளையும் ஈட்டித் தந்தனர். என்றாலும், இஸ்லாமியர்களின் இந்தப் புகழும் கீர்த்தியும் சீனாவின் ஒரு சில மாகாணங்களோடு முடிந்த கதையாகிவிட்டது..

கடவுள் நம்பிக்கையற்ற அந்த மண்ணில் இஸ்லாமியர்கள் பெரிதாக தழைக்க முடியவில்லை. சிறுபான்மை மதங்களில் ஒன்றாகவே தேங்கியும் போனது. தவிர, அந்தச் சில மாகாணங்களில் வசித்த அந்த இஸ்லாமியர்கள் கூட தங்களது மதக் கடமைகளை பூரணமாக நிறைவேற்ற முடியாதவர்களாக, காலம் காலமாக சிரமமும் கொண்டார்கள்.

சரியாகச் சொன்னால், மதரீதியான இத்தகைய இறுக்கம் அங்கே அப்போது இஸ்லாமியர்களுக்கு மட்டும் என்றும் சொல்லிவிட முடியாது. இறைவனை நம்பும் / இறைவணக்கம் செய்ய ஆவல் கொள்ளும் எல்லா மதத்துக்காரர்களுக்கும் கூட அத்தகையதோர் இறுக்கம் இருந்தது. பூர்வீகமான சில சீன மதங்களும்கூட இதில் அடக்கம்.

*

1949-ம் ஆண்டு சீனா, குடியரசாக உருவான போதும், மதச் சார்பற்ற நாடாக தன்னை பிரகடனப் படுத்திக் கொள்ளவில்லை. ஆதி நிலையைப் போற்றும் வகையில், கடவுள் மீது நம்பிக்கையற்ற நாடாகவே தொடர்ந்து அது தோற்றம் கொண்டது. அப்படி விளங்கவும் செய்தது.

சீன கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் தலைவராகவும் பிரதமராகவும் இருந்த மாசேதுங் மற்றும் பல கம்யூனிஸ்ட் மூத்தத் தலைவர்களும் கடவுளை வணங்குவது மூட நம்பிக்கை என்ற எண்ணம் கொண்டவர்களாகவே இருந்தனர். எனவே, சீன குடியரசு உருவாகிய பின்னரும் பழைய நிலை நீடித்ததால், இஸ்லாமியர்களுக்கும் இன்னும் சில மதத்துக்காரர்களுக்கும் சங்கடமான பழைய நிலையே தொடர்ந்ததில் சொல்ல முடியாத வேதனையே கொண்டார்கள்.. 

1970-களின் இறுதி மற்றும் 1980-களின் தொடக்கத்தில் மதங்களின் மீதிருந்த கட்டுப்பாடுகள் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகத் தளர்த்தப்பட்டது. இந்தக் கட்டுப்பாடு தளர்த்தலுக்கு பல அரசியல் காரணங்கள். சோவித் யூனியனின் தென்மேற்கு மாகாணங்களில் வாழ்ந்துவந்த அதிகத்திற்கு அதிகமான முஸ்லிம்களிடம், அந்த சோவியத் அரசு, சீனா மாதிரியே மதங்களை ஒடுக்கும் அரசாகவே இருந்துவந்தது. அதையொட்டிய பிரச்சனைகளினாலேயே ஆப்கானிஸ்தானோடு சோவித் யூனியன் போர் புரியவேண்டி வந்தது. அந்தப் பிரச்சனைகளின் முடிவில், ஓர் தீர்வாய் சோவியத் யூனியனே சிதறியதுதான் மிச்சம்! 

அரசியல் ரீதியாக, முன்கூட்டியே யூகித்ததாலோ என்னவோ 1970-களின் இறுதி மற்றும் 1980-களின் தொடக்கத்தில் சீன அரசு மதங்களின் மீதிருந்த கட்டுப்பாடுகளை கொஞ்சம் கொஞ்சமாகத் தளர்த்த முற்பட்டது என கணிக்கவும் வாய்ப்பிருக்கிறது. மதரீதியான அனுஷ்டானங்களுக்கு தடையாக இருந்துவந்த சோவியத்துக்கு எதிராக இஸ்லாமியர்கள் வெகுண்டெழுந்ததையும், அவர்களது மறைமுக எதிர்ப்பலைகளின் எழுச்சியையும் பற்றி, நான் எழுதிய ‘இறந்தவன் குறிப்புகள்’ என்கிற குறுநாவலில் ஓரளவுக்கு தொட்டுச் சுட்டிக் காண்பித்து இருக்கிறேன். 

மதங்களின் மீதான கட்டுப்பாடுகளை சீனா தளர்த்தியதில் அதன் முதிர்ந்த அரசியல் சாணக்கியத்தை காணமுடிகிறது. சீன அரசின் இந்தத் தளர்த்தல் நிலைக்குப் பின்னரும்கூட இஸ்லாமியர்கள் மீது அந்த அரசு கண்கொத்திப்பாம்பாய் அதீத கவனத்தோடு இன்றுவரை கண்காணித்தும் வருகிறது என்பது இன்னொரு மாதிரியான வேதனை. இந்த  கண்காணிப்பிற்கான காரணம் என்னவென்றுப் பார்த்தால்… அங்கே வாழும் சியா முஸ்லிம்களும் அவர்களின் தீவிர போக்குமே பெரியதோர் காரணமாக அறியவர முடிகிறது!

சீனாவில் வாழ்கிற இஸ்லாமியர்களில் 10 பிரிவுகள் இருப்பதாக ஓர் தகவல் கூறுகிறது. 3 கோடி சீன முஸ்லிம்களில் ‘சுன்னத்’ ஜமா பிரிவைச் சேர்ந்தவர்களே அதிகம். அதற்கு அடுத்த அதிகமாக ‘சியா’ முஸ்லிம்கள் வருகிறார்கள். எண்பதுகளின் ஆரம்பத்தில் ‘இரானின் புரட்சித் தலைவரான’ அயாத்துல்லா கொமெனியின் புகழ், உலக சியா முஸ்லிம் மக்களிடையே பரவ. அதன் அதிர்வுகள் சீன சியா முஸ்லிம்களிடமும் எதிரொலித்திருக்கிறது. சீனாவில் ‘கொமெனிக்கு ஜே!’ போட்டு, தீவிரமும் காட்டி இருக்கிறார்கள்.  அதையொட்டியே சீன அரசு ஜரூராகி, தங்கள் நாட்டு முஸ்லிம் மக்ககள் அனைவரையும் தொடர்ந்து மறைமுக கண்காணிப்பு வட்டத்திற்குள் கொண்டு வந்திருக்கிறது.

ஆக, 1970-களின் இறுதியில் கிட்டிய, மதங்களின் மீதான தடையினை நீக்கி, அரசு வழங்கிய சுதந்திரத்தை இஸ்லாமியர்கள் இன்றுவரை முழுமையாக அனுபவிக்க முடியவில்லை. அரசின் கண்காணிப்பிற்குள்தான் எல்லாம் என்பது, எத்தனைப் பெரிய சோகம்!

*

சீனா மதங்களைப் பற்றிய என் தேடலில் கிட்டிய இந்தக் கட்டுரை இது! ஜே. எம். சாலி எழுதியது.

ஜே. எம். சாலி, தேர்ந்த பத்திரிக்கையாளர். மலேசியாவிலும், தமிழகத்திலும் பத்திரிகைகளில் பணிப்புரிந்தவர். தற்போது சிங்கப்பூர் டி.வி. ஒன்றில் பணி. அங்கேயே வசித்தும் வருகிறார். நாகை மாவட்டம் ‘எரவாஞ்சேரி’காரர். என் நண்பர் ஒருவரின் மச்சான். மணியனோடு ஆனந்தவிகடனில் உதவி ஆசிரியராக பணியாற்றியபோது அவரை நான் அறிவேன். அருமையாக பழகக் கூடிய மனிதர். பழகி இருக்கிறேன். நான் எழுதுகிற ஜாதி என்பதை அவர் அறிந்தாரோ என்னவோ, ‘புனைபெயரில் எழுதாதீர்கள். சொந்தப் பெயரிலேயே எழுதுங்கள், நம் மக்கள் எத்தனை பேர்கள் எழுதுகிறார்கள் என்பதை இந்தச் சமூகம் அறியனும்’ என – சகோதர பாவனையில் –  குறிப்புணர்த்தினார்! சரியென்றேபட்டது. 

சீன முஸ்லிம்களின் ஆரம்ப சங்கடங்களையும், இன்றைய சங்கடங்களையும் இன்னும் பிற செய்திகளையும் எழுதினேன் என்றால்… 1970 -களின் இறுதி மற்றும் 1980-களின் தொடக்கத்தில் மதங்களின் மீதிருந்த கட்டுப்பாடுகளை சீன அரசு தளர்த்திய காலக்கட்டத்தில், இஸ்லாமியர்களின் யதார்த்த நிலையினை இந்தக் கட்டுரையை ஜே.எம்.சாலி எழுதி இருக்கிறார். எங்கள் இருவரது அதிர்வலைகளும் கிட்டத்தட்ட ஒன்றே!

அது, பாவப்பட்டவர்கள் மீதான ஆதங்கம்.

கநாசு.தாஜ்

***   

 

சீனாவில் இஸ்லாம்
ஜே. எம். சாலி. M.A.

ஈத்கா பள்ளிவாசல் மினாராவிலுள்ள ஒலிபெருக்கியிலிருந்து ‘பாங்கு’ ஓசை காற்றில் மிதந்து வருகிறது. மாலைத் தொழுகை நேரம். பள்ளிவாசலில் தொழுகை ஆரம்பமாகிறது. தொழுகையில் கலந்து கொள்ள முடியாத ஒரு வியாபாரி தெருவிலேயே மரத்தடியில் தொழுகையை நிறைவேற்றுகிறார்.

உலகின் மிகப் பெரிய கம்யூனிச நாடான சீனாவில் ‘சிஞ்ஜியாங்’ மாநிலத்தில் அன்றாடம் நிகழும் காட்சி இது. மாவோயிஸ சக்திகள் மிகத் தீவிரமாக ஒடுக்க முயன்றும் புத்தெழுச்சியுடன் இஸ்லாம் இந்தப் பகுதியில் இன்று பின்பற்றப்பட்டு வருகிறது.

சீனாவில் ஒரு கோடி 30 லட்சம் முஸ்லிம்கள் இருப்பதாக சென்ற ஆண்டு எடுக்கப்பட்ட மக்கள் தொகை கணிப்புகள் கூறின. சவூதி அரேபியா, குவைத் மற்றும் ஐக்கிய அரபு சிற்றரசு நாடுகளின் மொத்த மக்கள் தொகையைவிட சீன முஸ்லிம்களின் தொகை மிகுதி.

சீனாவில் இரண்டு கோடி முஸ்லிம்கள் இருந்து வருவதாக அதிகாரப் பூர்வமற்ற மதிப்பீடுகளிலிருந்து தெரியவருகின்றன..

‘சிஞ்ஜியாங்’ மாநிலத்தில் 12 ஆயிரம் பள்ளிவாசல்களும் 16 ஆயிரம் சமய அமைப்புகளும் இருப்பதாக சமய விவகாரப் பிரிவின் அதிகாரியான மெஹுத் அமீன் கூறுகிறார்.

கடந்த சில ஆண்டுகளாக சீன அரசாங்கம் மத சுதந்திரத்தில் தலையிடாமல் இருந்து வருகிறது. குறிப்பாக இஸ்லாமிய விவகாரங்களில் அது குறுக்கிடாமல் இருப்பதற்குக் காரணம் இல்லாமற் போகவில்லை.

‘சிஞ்ஜியாங்’ மாநிலம் மங்கோலியா, சோவியத் யூனியன், ஆப்கானிஸ்தான், பாக்கிஸ்தான் இந்தியா ஆகிய நாடுகளின் எல்லையை யொட்டி அமைந்திருக்கிறது. இந்தப் பகுதிகளில் சீன மொழி பேசும் முஸ்லிம்கள் மட்டுமின்றி கஜக், உஸ்பெக், கிர்கிஸ், உகர்ஸ், தாஜிக், ஆகிய மக்களும் வாழ்ந்து வருகின்றனர். சிறுபான்மையினரான இவர்களின் விவகாரத்தில் அரசு தலையிட்டால் எல்லைப் பாதுகாப்புக்கு பாதகம் ஏற்படுமென கருதப்படுகிறது.

மேலும் ஆசியா, மத்திய கிழக்கு மற்றும் ஆப்ரிக்காவிலுள்ள முஸ்லிம் நாடுகளின் நட்புறவையும் பெறுவதற்கு மத சகிப்புத் தன்மையை சீனா பலப்படுத்த வேண்டிய அவசியமும் இருக்கிறது.

“சீன முஸ்லிம்கள், வெளிநாடுகளிலுள்ள முஸ்லிம்களுடன் சமய கலாச்சாரத் தொடர்புகளைப் பெருக்கிக் கொள்ள வேண்டும்” என சென்ற மாதம் முக்கியகட்சி அதிகாரிகளில் ஒருவரான ஸி. ஜோங்ஸன், வலியுறுத்தியிருக்கிறார். அத்தகைய தொடர்புகள் சீனாவின் செல்வாக்கை உலகின் மற்ற நாடுகளில் உயர்த்திக் கொள்வதற்கு உறுதுணையாக அமையும் என்று சீனக் கொள்கை விளக்க இதழான ‘செங்கொடி’ (Red Flag) விவரித்தது.

ஆனால், “அன்னிய நாடுகளைச் சேர்ந்த சமய நிறுவனங்களும், தலைவர்களும் தங்கள் விவகாரங்களில் தலையிடாதவாறு சீன முஸ்லிம்கள் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும்” என்று திரு. ஜோங்ஸன் எச்சரித்திருந்தார். ஈரான் தலைவர் ஆயத்துல்லா கொமெய்னியின் கொள்கைகள் சீனாவில் பரவுவதை அரசு விரும்பவில்லை.

“கொமெய்னி பிற்போக்குவாதி ; நாம் முற்போக்காளர்கள்” என்று சிஞ்ஜியாங் வெளிவிவகார அலுவலகத்தைச் சேர்ந்த அப்துல்லா ரியீம் கூறுகிறார். சீன முஸ்லிம்கள் சுன்னத் ஜமா அத்தைச் சேர்ந்தவர்கள். ‘தாஜிக்’ இனத்தைச் சேர்ந்த சிறுபான்மையினர் மட்டுமே ‘ஷீயா’ பிரிவினர். எனவே ‘ஷீயா’ பிரிவைச் சேர்ந்த கொமெய்னியின் கொள்கைகள் கலப்பதை சீனா விரும்பவில்லை.

சீனாவில் மாசேதுங்கின் காலத்தில் கலாச்சாரப்புரட்சி நடந்தபோது முஸ்லிம் தலைவர்களுக்கு அநீதி இழைகப்பட்டது. முஸ்லிம் தலைவர்களின் கழுத்தில் பன்றித் தலைகளைக் கட்டி, கலாச்சாரப் புரட்சிகாரர்கள் தெருவில் இழுத்துச் சென்றனர். ஆனால் அந்தப் புரட்சிக்குப் பிறகு நிலைமை முற்றாக மாறி விட்டது.

“சீன மக்கள் மதநம்பிக்கையுள்ளவர்களாக இருக்கலாம், சமயச் சார்பற்றவர்களாகவும் இருக்கலாம், அது அவரவர் விருப்பம்.” என்று சிங்ஜியாங் அதிகாரி கருத்துத் தெரிவித்திருக்கிறார்.

மதத்தின் பெயரால் சட்டத்தை மீறி நடப்பது, குற்றச்செயல்கள் புரிவது, கீழறுப்பு நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடுவது போன்றவற்றைக் கண்டுபிடித்து நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டிருப்பதாக மாநில அரசின் தலைவரான இஸ்மாயில் அஹ்மது கூறியிருக்கிறார். ஆனால் அவர் விவரங்களை வெளியிடவில்லை.

‘முஸ்லிம் சமயத்தலைவர்கள் முஸ்லிம்களின் ஒழுங்குக் கட்டுப்பாட்டில் கவனம் செலுத்திவர வேண்டும்’ என்று சீன அரசாங்கம் விரும்புகிறது.

காஷ்கார் பகுதியில் 1981 நவம்பரில் நடந்த ஒரு கைக்கலப்பில் உகர் முஸ்லிம் ஒருவரை சீனர் கொலைசெய்து விட்டார். அந்தச் சமயத்தில் ஈத்கா பள்ளியின் இமாம் காசிம் கராஜி, சம்பவம் நடந்த இடத்திற்கும் மற்ற பல பள்ளி வாசல்களுக்கும் சென்று நெருக்கடி நிலைமையைத் தணிக்க ஆவண செய்தார்.

சீன அரசு 1980 ஆம் ஆண்டிலிருந்து முஸ்லிம்கள் ஹஜ் பயணம் மேற்கொள்வதற்கு அனுமதித்து வருகிறது. இதன் விளைவாக முஸ்லிம் நாடுகளுடன் சீனாவின் உறவுகள் மேம்பட்டு வருவதாகக் கருதப்படுகிறது.

1981ல் காஷ்கார் பகுதியைச் சேர்ந்த முஸ்லிம் சமயத் தலைவர் ஒருவரும் மற்றும் நான்குபேரும் ஹஜ் யாத்திரையை முடித்துக் கொண்டு தாயகம் திரும்பிக் கொண்டிருந்தபோது பாகிஸ்தானிலும் வங்காள தேசத்திலும் தங்கிச் செல்லும்படி கேட்டுக் கொள்ளப்பட்டார்கள். அவர்களுக்கு இவ்விரு நாடுகளிலும் வரவேற்பளிக்கப்பட்டது.

கலாச்சாரப் புரட்சியின் போது மறைக்கப்பட்டுவிட்ட திருக்குர் ஆன் பிரதிகளுக்குப் பதிலாக தற்போது எழுபதினாயிரம் பிரதிகள் அச்சிடப்பட்டுள்ளன. அடுத்த ஆண்டு ‘உகர்’ மொழியில் 30 ஆயிரம் திருக்குர் ஆன் பிரதிகளை வெளியிடத் திட்டமிட்ப்பட்டிருக்கிறது.

தெற்கு சின்ஜியாங் வட்டாரத்தில் இஸ்லாம் மிக வலுவான மார்க்கமாகத் திகழ்ந்து வருகிறது. சீனாவின் மேற்குக்கோடி நகரமான காஷ்கரில்தான் நெடுங்காலத்திற்கு முன்பே இஸ்லாம் பரவியது. பிறகு அங்கு புத்த மதமும், கிறிஸ்துவமும் பரவின. எல்லைப்புற மக்கள் தொடக்க காலத்திலிருந்தே முஸ்லிம்களாக இருந்ததால் இஸ்லாம் தங்களது நாட்டில் பரப்பப்பட்ட ஒரு மார்க்கமாக சீனர்களால் கருதப்படவில்லை. ஆனால் கிறிஸ்துவம் வெளிநாட்டு மிஷனரிகளால் புகுத்தப்பட்ட சமயம் என அவர்கள் கருதுகிறார்கள்.

18 வயதுக்கு உட்பட்டவர்களை மார்க்கக் கல்வி கற்பதற்கு அரசு அனுமதிக்கவில்லை., ஆனால் வீட்டிலேயே முஸ்லீம் குழந்தைகள் மார்க்கக் கல்வியைக் கற்றுவிடுகின்றனர். ‘சின் ஜியாங்கில் மார்க்கக் கல்வி கற்கும்படி குழந்தைகளைப் பொற்றோர்கள் கட்டாயப் படுத்துகின்றனர்’ என்று சீன இளைஞர் பத்திரிகை ஒன்று குறை கூறியது. இதனாலெல்லாம் மார்க்கக் கல்வியின் ஆர்வத்தைக் குறைத்துவிட முடியவில்லை.

இளைஞர்கள் பெரும் எண்ணிக்கையில் பள்ளிவாசல்களுக்கு வருவதாக இமாம் காசிம்காஜி கூறுகிறார்.

காஷ்கருக்கு அப்பால் உள்ள பஹாடெகிலி என்ற கம்யூனில் மட்டும் 43 பள்ளிவாசல்கள் உள்ளன.

இப்பகுதியில் நூற்றுக்கு நூறு முஸ்லிம்களே வாழ்கின்றனர். இதே கம்யூனைச் சேர்ந்த 240 கம்யூனிஸ்டுக் கட்சி உறுப்பினர்கள் நாத்திகர்களாக இருக்கின்றனர். கட்சி அதிகாரிகள், மக்களின் மதநம்பிக்கைகளை மதித்து நடப்பதாகக் கூறப்படுகிறது.

சீனா, போதிய அளவுக்கு விஞ்ஞான மேம்பாடு அடைந்து விட்டால் மதநம்பிக்கைகள் தானாகவே மக்களிடமிருந்து அகன்றுவிடும் என்று ‘செங்கொடி’ இதழ், கட்சி உறுப்பினர்களுக்கு அண்மையில் ஒரு கட்டுரையின் மூலம் எடுத்துக் கூறியது. ஆனால் ஏராளமான கஜக் மற்றும் உகர் பிரிவு இளைஞர்கள் இஸ்லாமே தங்கள் மேம்பாட்டுக்கான சிறந்தவழி எனக் கருதுகின்றனர்.

“சீனாவில் சமயங்களை ஒடுக்கும் மற்றொரு சந்தர்ப்பம் தலைதூக்காது” என்று இமாம் காசிம் கராஜி கூறுகிறார். “இஸ்லாமிய நெறிமுறைகளை விட்டுக் கொடுக்கும் பேச்சுக்கே இனி இடம் இல்லை” என்று திட்டவட்டமாகச் சொல்கிறார் அவர்.

“ஒருவருக்கு ஒரு நம்பிக்கைதான் இருக்க முடியும். ஒன்று நீங்கள் இஸ்லாத்தை நம்பவேண்டும், அல்லது கம்யூனிஸத்தை நம்பவேண்டும். இரண்டையும் ஒருவர் எப்படி ஏற்றுக் கொள்ள முடியும்? ஒரே வழியைப் பின்பற்றவேண்டும் என்பதுதானே நபி பெருமானாரின் போதனை?” என்று வினவுகிரார் இமாம் காசிம் கராஜி. [ஆதாரம்: சிங்கப்பூர், ஸ்ட்ரெயிட்ஸ் டைம்ஸ்.]

***

நன்றி: ஜே.எம்.சாலி , முஸ்லிம் முரசு ( பெருநாள் மலர் – ஜுலை, 1983) , ‘சீன மதங்கள்’ ஜனனி ( நியூ ஹோரிஸன் மீடியா) 

நன்றி : ‘சீர்காழி முஸ்லிம்’ தாஜ் ! | E-Mail : satajdeen@gmail.com

3 பின்னூட்டங்கள்

  1. 27/11/2010 இல் 22:34

    வாழ்வது ஒரு முறை. அந்த வாழ்க்கை தன் சொந்த நாட்டில் நிம்மதியாக அமைவது என்பது மனிதர்களின் அடிப்படைத் தேவை. அனைவரும் அந்த நிம்மதியும், அமைதியும் பெற்று வாழ எல்லாம் வல்ல இறைவனை வேண்டுகின்றேன். நன்றி தாஜ் – அருமையான கட்டுரை அருமையான முன்னுரையுடன் தந்ததற்கு.

    பாவப்பட்டவர்கள் மீதான ஆதங்கம் மட்டுமே தாஜ் இந்த கட்டுரையை எழுதியதற்கு காரணம் என்பது 99% உண்மை. என்றாலும் மீதம் உள்ள 1% சொல்லும் ‘இந்த முள்ளும் மலர்கிறது’ என்ற செய்தி எனக்கு சந்தோஷம், காணாமல் போன ஒட்டகத்தை வெகு தூரத்தில் பார்த்ததை போல. நன்றி தாஜ்!.

  2. maleek said,

    28/11/2010 இல் 04:02

    சென்ற முறை சீனா சென்றபோது பள்ளிக்குப்போயிருந்தேன்.புற அடையாளங்களின்றி அழகாக
    அமைந்திருந்த அந்தப்பள்ளியில் அவர்கள் ஆர்வமாய் தொழுததைக் கண்டு மகிழ்ச்சியாயிருந்தது ,அதையொட்டி நபித்தோழர் அபிவக்காஸ் (ரலி)அவர்களின்
    அடக்கஸ்தலம் ,ஆர்ப்பாட்டம் இல்லாமல் கண்ணியமாய் இருந்தது…இது போன்ற ஆக்கங்களில்தான் நம் வரலாறு நமக்கே தெரியவரும்-வரலாற்றில் இல்லாத படிப்பினையா?


மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  மாற்று )

Connecting to %s