வாயில் நுழையாத பெயர்

நூற்றுக்கணக்கான மெயில்கள் – தயவு செய்து எழுதாதே என்று! ‘என்ன, புரட்சி பண்றதா நெனைப்பா?’ என்று கவிஞர் தாஜ் வேறு கடிக்கிறார் (இருய்யா… அடுத்தபதிவு, உன் புதிய படைப்பில் அநியாயமாக ஆட்டம் போடும் பேய்களைக் கடிப்பதுதான்). எனவே, அன்புத்தொல்லை கொடுத்தவர்களுக்காக இந்தப் பதிவு. சகோதரர் ஜெயக்குமார், இனி இயலும்போது ஏதாவது பதிகிறேன், ok ? துபாய் நிலைமை சரியில்லை தலைவரே… ‘வேலைய வுட்டு தூக்கிடுவான் போல இருக்கு புள்ளே’ என்று வேதனையுடன் சொன்ன ஒரு கூட்டாளிக்கு அவர் மனைவி , ‘கவலைப்படாதீங்க மச்சான்… நான் ‘துஆ’ கேக்குறேன்’ என்று சொன்னதாம். ”துஆ’வை எனக்கு கேட்காதேடி… துபாய்க்கு கேளு!’ – அவர். எங்கே கேட்கிறார்கள் ?!

தலைப்புக்கு வரவா? கீழ்வரும் கட்டுரையை , எழுதியவரின் பெயரோடு சேர்த்து மேலே குறிப்படலாம் என்று பார்த்தால் அப்துல் கையும் கோபித்துக் கொள்வார். ஆமாம். அவர்தான் எழுதியது. நன்றாகவே எழுதுகிறார் இந்த ‘நாகூரி‘. கூத்தாநல்லூர் கவிஞர் சாரணபாஸ்கரன் அவர்களுக்கு தனி ஒரு வலைப்பதிவும் தொடங்கியிருக்கிற ‘நாகூரி’யின் முயற்சிக்கு பாராட்டுக்கள். (சாரணபாஸ்கரன் பற்றி அவர் ‘திண்ணை’யில் எழுதிய ‘வறுமை தின்ற கவிஞன்’ கட்டுரையை படித்தீர்களா? என்னை நெகிழ வைத்தது.)

கொசுறு : கட்டுரையின் முடிவில் ‘வறுமை தின்ற புலவன்’ ஆபிதீன் காக்கா பற்றி ‘வாயில் நுழையாத பெயர்’ கொண்ட  அந்த நானா எழுதிய ‘புது’க் கவிதையை இணைத்துள்ளேன். நாகூர்க் கவிஞர்களை நாகூர்க் கவிஞர்களே பாராட்டிக் கொள்வது நன்றாக  இல்லைதான், ஆனால், வேறு யாரும் திரும்பிப் பார்க்க மாட்டேன் என்கிறார்களே சார்…

  • *

வாயில் நுழையாத பெயர்

 அப்துல் கையும் 

 
எனக்கு 15 அல்லது 16 வயது இருக்கும்போது என்னுள் முளைவிட்டிருந்த கவியாற்றலை கண்டுக்கொண்டு நாகூரில் நடைபெற்ற ஒரு மாபெரும் மீலாது விழாவில் எனக்கு கவிதை பாடுகின்ற வாய்ப்பினை அளித்தார் எங்களூரைச் சேர்ந்த H. ஜக்கரியா எனும் தமிழார்வலர். அவருடைய இடைவிடாத முயற்சியினாலும், பிரமாண்டமான ஏற்பாட்டினாலும் மூன்று நாட்கள் நடைபெற்ற இலக்கியக் கொண்டாட்டத்தினால் நாகூர் நகரமே விழாக்கோலம் பூண்டிருந்தது.

தமிழகத்தின் பல்வேறு பகுதியிலிருந்தும்  பிரபலமான தமிழறிஞர்களும், இஸ்லாமியப் பெரியார்களும் கலந்துக்கொண்ட மாநாடு அது. ஊரின் நடுநாயகமாக வீற்றிருந்த ‘நியுபஜார் கடைத்தெரு’வில் நாயகத் திருமேனியின் பிறந்தநாள் விழாக் கூட்டம் கோலாகலமாக நடைபெற்றது.

எனக்கு மேடையேற வாய்ப்பளித்த தமிழார்வலர் H.ஜக்கரியா அவர்களின் மைந்தர்தான் இன்று தமிழகத்தில் நடைபெறும் ஆன்மீக, இலக்கிய, கட்சிக் கூட்டங்களில், தன் நகைச்சுவை பேச்சாலும், சொல்லாற்றலாலும் முத்திரை பதித்துவரும் கவிஞர் இஜட் ஜபருல்லா அவர்கள்.

அன்று நடைபெற்ற மீலாதுவிழா கவியரங்கத்தில் உள்ளுர்க்கவிஞர்கள் இஜட். ஜபருல்லா உட்பட கஃபூர்தாசன், அபுதல்ஹா, கலைமாமணி நாகூர் சலீம் போன்றோர் மேடையில் கவிதை பொழிந்தார்கள். சிறுவனாக இருந்த நானும் அந்த கவிவாணர்களின் கூட்டத்தில் கவிதை வாசித்து அவையோரின் பாராட்டுதலைப் பெற்றேன்.

கவியரங்கங்களில், மரபுக் கவிதைகளே அதிகம் இடம்பெற்றிருந்த அக்கால கட்டத்தில், அவரது புதுக்கவிதைபாணி அவர்பால் என்னை வெகுவாக ஈர்த்தது.

அதனைத் தொடர்ந்து, சில காலத்திற்குப்பின் (சுமார் 30 ஆண்டுகட்கு முன்னர்) எங்கள் ஊருக்கு அருகாமையில் இருந்த திட்டச்சேரியில் ஒரு மீலாதுக் கவியரங்கம் நடைபெற்றது. சுவரொட்டிகளில் கவிதை பாடுவோர் வரிசையில் கவிஞர் இஜட் ஜபருல்லா அவர்களின் பெயரும் இடம் பெற்றிருந்தது. என் தந்தையிடத்தில் வம்படித்து அனுமதி வாங்கிக் கொண்டு, துணைக்கு ஒரு ஆளையும் அழைத்துக் கொண்டு அவரது கவிமழையில் நனைவதற்காகச் பக்கத்து ஊர் சென்றேன்.

இளம் பிராயத்தில் என்னிடம் ஒரு நல்ல பழக்கம் இருந்தது. சட்டைப்பையில் ஒரு பாக்கெட் நோட்டும், பேனாவும் எப்போதும் கைவசம் இருக்கும். கவிஞர் இஜட். ஜபருல்லா மேடையில் ஏறி கவிதைமழை பொழிய, என் மனதில் நின்ற வரிகளை அவசர அவசரமாக கிறுக்கிக் கொண்டேன். அங்ஙனம்  எழுதிய ஒரு பாக்கெட் புத்தகம் நேற்று என் தற்செயலாக கண்ணில் சிக்கியது. ஏதோ ஒரு பெரிய பொக்கிஷம் கிடைத்துவிட்டதைப் போன்றதொரு சந்தோஷம் எனக்கு.

அன்று அந்த கவியரங்கத்தில் அவர் பாடிய இக்கவிதை வரிகளை நிச்சயம் அவர் கூட பாதுகாத்து வைத்திருக்க வாய்ப்பில்லை என்று நினைக்கிறேன். அதனை இங்கே பதிவு செய்வதில் பெருமகிழ்ச்சி அடைகின்றேன்.

அழைப்பிதழ்களிலும், சுவரொட்டிகளிலும் கவியரங்கத்திற்கு தலைமை தாங்கப் போவதாக அறிவித்திருந்தவரின் பெயர் வேறு. அன்று மேடையில் தலைமை தாங்க அமர்ந்திருந்தவர் வேறொருவர். அதையும் தனக்கு சாதகமாக பயன்படுத்திக் கொண்டார் நம் கவிஞர்.

இங்கு மாறிய தலைமையில்
மன்றம் நிகழினும் – இது
தேறிய தலைமை

என்று கவிஞர் ஆரம்பித்ததும் அவையோர்களின் முகம் மலர்ந்ததோ இல்லையோ அவைத்தலைவரின் முகம் மலர்ச்சியடைந்து விட்டது. யாருக்குத்தான் புகழ்ச்சி பிடிக்காது? சமயத்திற்கேற்ப சமயோசித அறிவுடன் சரளமாய் வந்த வரிகளைக் கேட்டதும் சோர்வுற்றிருந்த அவையோர்கள் உற்சாகத்துடன் நிமிர்ந்து உட்காரத் தொடங்கி விட்டார்கள்.

தன்னை உதவாக்கரையாய் படைக்காமல், உருப்படியான ஒரு மனிதனாகப் படைத்த இறைவனுக்கு நன்றியைச் சமர்ப்பிக்கிறார் நம் கவிஞர். நயமான கவிதை வரிகளில் ‘ஒருபிடி” “உருப்படி” என்ற சொற்களை வைத்து இவர் ‘வார்த்தை ஜாலம்’ புரிகையில், நாம் அவர் கவியாற்றல் மீது வைத்திருக்கும் நம்பிக்கையிலும் “ஒரு படி” மேலே சென்று விடுகின்றார்.

ஒருபிடியின் மண்ணாலே
உயிருள்ள பொருளாக்கி
உருப்படியாய் இப்பதியில்
உலவவிட்ட இறையவனின்
அடிபணிந்து அவையோர்முன்
படிக்கின்றேன் இக்கவிதை

என்ற கவிதை வரிகள் இதமாக நம் மனதை மயிலிறகால் வருடுவதைப்போல் இருக்கின்றன.

கஃபூர் தாசன், சாந்திதாசன், பூபதிதாசன், கதிர்தாசன். இதயதாசன் என்று தங்களுக்குத் தானே புனைப்பெயர் வைத்துக் கொண்டு கவிஞர்கள் மகிழ்ந்த காலம் அது. அந்த மேடையிலும் நிறைய தாசன்மார்கள் வீற்றிருந்தார்கள். அவர்களையும் புகழ்ந்து தனக்கு ஆதரவு திரட்டிக் கொள்கிறார் நம் கவிஞர்.

காசுக்காய் இம்மண்ணில்
தாசிகளாய் ஆனவர்கள்
பலபேர்கள் – இங்கோ
நேசம் வைத்த காரணத்தால்
தாசனாகி போய்விட்ட
மாசுஇலா கவிஞர்கள்
இவர்கள் .. ..

தலைமையேற்றவரை தனது பக்கம் இழுத்ததோடு நிற்காமல், சக கவிஞர்களையும் தன்னிடம் சரணாகதி அடையச் செய்து விடுகின்றார் கவிஞர். 
 
அவைத் தலைவரை புகழ்ந்தாகி விட்டது. மேடையில் இருந்த மற்ற கவிஞர்கள்மீதும் ஐஸ்கட்டியை வைத்தாகி விட்டது. இப்பொழுது ஊர்மக்கள்தான் பாக்கி. அவர்களுக்கு சோப்பு போட வேண்டாமா? அவர்கள் கோபித்துக் கொண்டால்.. ..?  கைத்தட்டல் கிடைக்காமல் போய்விடும். கைத்தட்டல் கிடைக்காவிட்டால்..? கவிதை எடுபடாது. கவிதை எடுபடா விட்டால்..? கவிஞருக்கு புகழ் வந்து சேராது. எனவே ஊர்க்காரர்களையும் தலையில் தூக்கி வைத்துக் கொண்டாடுகிறார் கவிஞர்.

இது
இட்டமுள்ள மக்கள்வாழ் ஊர்
இவர்கள்
திட்டம் போட்டு வாழ்வதினால்
திட்டச்சேரி ஆனதோ..?
என் கவிதை கேட்டபின்னர் – இது
திட்டும்சேரி ஆனாலும் ஆகலாம்.

இப்படி கிலோ கணக்கில் ஐஸ் வைத்தால் யார்தான் திட்டுவார்கள்? கூட்டத்தினரின் முகபாவத்தை ஒரு நோட்டமிட்டேன். காதுகளைத் தீட்டிக் கொண்டு கவனமாக கேட்க ஆரம்பித்தார்கள். அஜாக்கிரதையாக இருந்தால் அவர்களைப் பாரட்டும் வரிகள் எதையாவது ‘மிஸ்’ பண்ணி விடுவோமோ என்ற பயம் காரணமாக இருக்கலாம்.

இப்பொழுது கவிதையின் தலைப்புக்கு வருகிறார் கவிஞர்.

வாழ்கின்ற மனிதரெலாம்
காவியமாய் ஆவதில்லை
வள்ளல்நபி வாழ்க்கையே – ஒரு
வற்றாத காவியமாம்

என்ற வரிகள் மனதைத் தொடுகின்றன. அண்ணலாரின் வழிமுறைகள் அழகிய முன் மாதிரி அல்லவா? அந்த வாழ்க்கையைத்தான் வற்றாத காவியம் என்கிறார் கவிஞர்.

‘மண்ணகத்தின் இகழ்வு மாற்றி; பொன்னகத்தின் உயர்வு சாற்றி’ ஒரு மாபெரும் மாற்றத்தை உண்டாக்கிய மாநபியின் மாண்புகளை அவர் ஒவ்வொன்றாக எடுத்து வைக்க, கவியரங்கம் களை கட்டுகிறது.

பெண்சேய் பிறந்தால்
மண்ணில் புதைக்கும்
மடமை பழக்கங்கள்

மழையை வேண்டி
மாட்டின் வாலில்
தீயை மூட்டும்
மாயஜாலக் கதைகள்

அவைகள்
அரேபிய மண்ணின்
மலிவுப் பதிப்புகள்

மானிடரை நல்வழிப்படுத்த வேண்டி ஒரு லட்சத்திற்கு மேற்பட்ட தீர்க்கதரிசிகளை இத்தரைக்கு அனுப்பி வைத்ததாக திருமறை கூறுகிறது. படைத்தவனைப் ‘படைப்பாளி’யாக்கி அழகிய உவமைளோடு ஒப்பிட்டு மகிழ்கிறார் நம் கவிஞர்.

ஒப்பற்ற எழுத்தாளன்
ஒருலட்சத்து இருபதினாயிரம்
எழுதிய தொடர்கதை

நபிகள் ..
இறைவன் எழுதிய
தத்துவக் கதையின் முற்றுப்புள்ளி

இறைவன் எழுதிய
பற்பலக் கதையின்
முத்திரைக் கதை

காருண்ய நபியை, ‘கதை’ என்று சொல்வதை விட கவிதை என்று சொல்லியிருந்தால் இன்னும் பொருத்தமாக அமைந்திருக்குமோ?

இலக்கணம் பிசகாத கவிதை அல்லவா அது? எதுகைக் கேற்ற மோனையாய். மோனைக்கேற்ற எதுகையாய் சந்தம் பிறழாத சாந்தமே உருவான ‘ஆசிரியப்பா’ அல்லவா அது?. அன்பாய் உருவான வெண்பா அது. அந்த ‘திருப்புகழை’ பாடப் பாட வாய் மணக்கும். அதை இறைவன் எழுதிய ‘மரபுக்கவிதை’ என்று சொல்வதா அல்லது ‘புதுக்கவிதை’ என்று சொல்வதா? ஊஹும்.. சொல்லத் தெரியவில்லை. இத்தரை போற்றும் முத்திரை நபியை ‘முற்றுபுள்ளி’ என்ற கவிஞரின் வருணனை மிகப் பொருத்தமாக இருக்கிறது.

நபிகள் நாயகம் வணிகத் தொழில் புரிந்தவர். எமன், சிரியா போன்ற நாடுகளுக்குச் சென்று துணிமணி வியாபாரம் செய்தவர். நம் கவிஞரும் நபிகளை வியாபாரி என்று ஒத்துக் கொள்கிறார். ஆனால் அவரது பார்வையில்  ‘வியாபாரக் கண்ணோட்டம்’ முற்றிலும் வேறுபடுகிறது.

கவிஞர் சொல்வதைப் பாருங்கள் :

நபிகள் வணிகர்.
நம் பாவ மூட்டைக்குப் பதில்
புண்ணிய பொருளை
மாற்றித்தரும்
பண்டமாற்றுக் காரர்.

கிட்டத்தட்ட 30 வருடங்களுக்கு பின்னர், இக்கவிதை வரிகளை, கசங்கிபோன அந்த பாக்கெட் டயரியில் கண்டெடுத்து படித்துப் பார்த்தபோது, இதுபோன்ற உவமைகளை கண்டு வியந்துப் போனேன்.

என்னமாய் ஒரு சிந்தனை? எத்தனை கருத்தாழமிக்க சொற்கள்? எப்படிப்பட்ட சமயோசிதமான இடைச்செருகல்கள்?

நான் வெளிநாட்டுக்கு சம்பாதிக்க வந்தபின் இந்த மாபெரும் கவிஞனுடன் நெருக்கம் ஏற்பட வாய்ப்பே இல்லாமல் போய் விட்டது. விடுமுறையில் சென்றபோது ஓரிருமுறை சந்தித்து உரையாடியதுண்டு. ஆபிதீனின் வலைப்பதிவில் அவ்வப்போது இந்த கவிஞனின் படைப்பாற்றலைக் காணும்போதெல்லாம் என் மனதுக்குள் பொங்கி எழும் பாராட்டுக்களை ஒருநாள் நான் பதிவு செய்ய வேண்டும் என்று நினைத்தேன். இப்பொழுது செய்கிறேன்.

தொடக்கத்தில் மணிவிளக்கு போன்ற மாத இதழ்களில் “பர்வீன்” என்ற புனைப்பெயரில்  சிறுகதைகள் எழுதிக் கொண்டிருந்த இவர், அதற்குப் பிறகு பெரும்பாலோர், குறிப்பாக மாற்றுமதச் சகோதரர்கள்; வாயால் உச்சரிக்கச் சிரமப்படும் பெயரை வைத்து கொண்டே தமிழகத்து மூலை முடுக்குகளில் எல்லாம் வலம் வந்து வெளுத்துக் கட்டுகிறாரே என்று வெளியூரில் நான் கண்ட சுவரொட்டிகளில் “கவிஞர் இஜட் ஜபருல்லா பி.ஏ., பி.ஜி.எல்.” என்ற இவர் பெயரைக் கண்டு நான் வியந்ததுண்டு.

சென்ற முறை விடுமுறையில் திருச்சியில் என் கல்லூரி நண்பர் குணசேகரனைச் சந்தித்தேன். “உங்க ஊரு கவிஞரு நேத்து நடந்த கூட்டத்துலே சும்மா பிச்சு உதறிட்டாரு. சிரிச்சு சிரிச்சு வயிறு வலி கண்டுடுச்சு” என்று சொன்னார்.

“எங்க ஊருலே எத்தனையோ கவிஞரு இருக்காங்க. அவரு பேரு என்னா?” என்று கேட்டேன்.

“அதுதாங்க. வாயிலேயே நுழையாத பெயரா இருக்குமே.” என்றார்.

எனது இஷ்டக் கவிஞர் இஜட் ஜபருல்லாவைத்தான் இவர் சொல்கிறார் என்பது சட்டென்று புரிந்துப் போனது.

பெயர் – வாயில் நுழையா விட்டால் என்ன? எல்லோர் மனதிலும் இலகுவாய் இவர் நுழைந்து விடுகிறாரே என்று பெருமைப் பட்டுக் கொண்டேன்.

– அப்துல் கையூம்

  • **

நன்றி : அப்துல் கையூம்

***

ஆபிதீன் காக்கா பற்றி..

இஜட். ஜபருல்லா

 
இவரின்
சந்தப் பாடல்கள்
சாகாவரம் பெற்றது!
இவர் –
சொந்தப் பாட்டுதான்
சோகத்தில் முடிந்தது!

இவரின்
வார்த்தைகள்
வளமாய் செழித்தன !
வாழ்க்கைதான்
வறுமையில் அழிந்தது!

இவர் பாடல்கள்
எல்லா ராகங்களிலும்
இனித்தது!
இவர் வாழ்க்கையில்
‘முகாரி’ மட்டுமே
ஒலித்தது!

நிறைய பாடகர்கள்
இவர் பாடல்களாலேயே
அறிமுகம்!
பாடகர்கள் மட்டும்
இவர் பக்கம்
பாராமுகம்!

நன்றி பற்றி
இவர் பாடல் எழுதவில்லை!
காரணம்
யாருமே இவரிடம்
நன்றியைக் காட்டவில்லை!

‘ஈட்டியில் முனையில்
நிறுத்திய போதும்
ஈமான் இழக்க மாட்டோம்’
என
இறைவன் மேலேயே
ஆணையிட்டவர்!
இவர் –
ஈமானை மட்டுமல்ல
இறுதிவரை
தன்மானத்தையும்
இழக்காதவர்!

இவருக்கு பிடித்தது
ராகத்தில் தோடி
எப்போதும் பீடி!

  • **

நன்றி : இஜட். ஜபருல்லா

1 பின்னூட்டம்

  1. தாஜ் said,

    03/04/2009 இல் 04:03

    மனதை என்னமோ செய்த பதிவு.
    நாகூரிகளுக்கு
    என் கவிதை சலாம்!
    – தாஜ்


மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  மாற்று )

Connecting to %s

%d bloggers like this: