இலக்கிய ஆ(ளு)மை விருது!

நாற்பது வருடங்களாக மெல்ல நகர்ந்துகொண்டிருந்த நாகூர் ஆமையைத்  தன் காரில் தூக்கிப்போட்டு வெற்றிக்கோட்டைத் தாண்டவைத்த சகோதரர் ஆசிப்மீரான் , தன் முகநூலில் எழுதியது :

“அண்ணே!! உங்களை இலக்கிய ஆளுமையா தேர்ந்தெடுத்து விருது கொடுக்கப் போறாங்க”

“எனக்கெதுக்கு ஆசிப்பு விருதெல்லாம்? யாராவது கேக்குறவங்களுக்குக் கொடுக்கச் சொல்லுங்க” என்று வழக்கம்போல கிண்டல் செய்து ஒதுங்கிக் கொள்ள நினைத்த ஆபிதின் அண்ணனைப் பிடித்து இழுத்து வந்து ஒருவகையாக விருது வாங்க வைத்து விட்டோம்.

அவனவன் விருதுக்கு அலைகையில் இவரை விருது வாங்கச் சம்மதிக்க வைப்பதற்கே நாற்பது நிமிடம் பேச வேண்டியிருந்தது.

விருதை வழங்கிய அபுதாபி மக்கள் மன்றத்திற்கும், ஆபிதீன் அண்ணனுக்கான காணொளியை உருவாக்கிய Jazeela Banuவுக்கும் அண்ணனைப்பற்றிய குறிப்புகள் தந்த Sen She பக்கி சாருக்கும், அண்ணனின் அரிய புகைப்படங்களைக் கடத்தித்தந்த Mcsyaazini Yaazini க்கும் நயம் முஸ்லிம்கள் கூட்டத்தைச் சேர்ந்த மஜீத் அண்ணன், சாதிக் அண்ணனுக்கும், அமீரக வாசகர் குழுமத்திற்கும் நன்றி!!

புகைப்படங்கள் உதவி : சுப்ஹான் பீர் முஹம்மது

*

அபுதாபி தமிழ் மக்கள் மன்றத்திற்கும் அமீரக வாசகர் குழுமத்திற்கும் நன்றி. தம்பி ஃபிர்தௌஸ் பாஷாவுக்கு என் அன்பு. விருது தனக்கு கிடைத்த மனநிலையில் , ‘அவனுடைய வாழைப்பழத்தின் ருசியே அலாதிதான்.. நகுலனுக்கு ஒரு சுசீலா😘 என்ட தம்பி ஆபிதீனுக்கு ஒரு அஸ்மா.. ‘ என்று கூத்தாடியிருந்தார் மதிப்பிற்குரிய என்  ஹனிபாக்கா . வாழ்த்திய எல்லோருக்கும் , குறிப்பாக நண்பர்கள் தாஜ்,  நாகூர் ரூமி, அப்துல் கையூம், தம்பி ஜாஃபர் சாதிக் ஆகியோருக்கும் என் நன்றி.  – ஆபிதீன்

*

‘ஆயிரம் PDF வாங்கிய அபூர்வ’  சென்ஷி எழுதிப் பகிர்ந்த காணொளி :

எழுத்தாளர் ஆபிதீன் எழுத்துகளை வாசித்தவர்களால் அவரது அன்பெனும் மாயச்சூழல் குறித்த வர்ணிப்பை உணர்ந்து கொள்ள இயலும். அமீரகத்தின் இலக்கிய ஆளுமை விருதை அபுதாபி மக்கள் மன்றத்தின் சார்பில் எழுத்தாளர் ஆபிதீன் அண்ணன் பெற்றுக்கொண்டபொழுது நிகழ்வில் எழுத்தாளர் பற்றி வெளியிடப்பட்ட காணொளி. குரல் தந்த ஆசிப் அண்ணாச்சிக்கும், குறைந்த நேரத்தில் தன்னுடைய பணிசூழலுக்கு இடையே புகைப்படங்களை வடிவமைத்துத் தந்த ஜெசிலா டீச்சருக்கும் என் மனமார்ந்த நன்றி!. தங்களின் மேலான பார்வைக்கு..

நன்றி : கானல் அமீரகம்

நாஞ்சில்நாடன், ஜெயமோகன் உரை @ துபாய் (2012)

முந்திய இரவு – தேவதாஸ் காந்தி

எழுத்தாளர் எஸ்.பொ அவர்கள் மொழிபெயர்த்துத் தொகுத்த ‘காந்தி தரிசனம்’ என்ற நூலிலிருந்து எனக்குப் பிடித்த ஒரு கட்டுரையை இங்கே பதிவிடுகிறேன். பல ஆளுமைகள் , தலைவர்கள் சொன்னதையெல்லாம் விட்டுவிட்டு இதை மட்டும் பதிவிடக் காரணம் தந்தை – மகன் – பேரன் உறவும், ‘ஹூசைனப்பா’ என்று என் மகன் நதீம் அழைக்கும் என் சீதேவி வாப்பாவை அது நினைவுபடுத்தியதும்தான். நன்றி. – AB
*

தேவதாஸ் காந்தி, காந்திஜியின் மகனாவர். ராஜாஜியின் மகளைக் கலப்புத் திருமணம் புரிந்தவர். ‘இந்துஸ்தான் டைம்ஸ்’ பத்திரிகையின் ஆசிரியராக இருந்தவர்.

gandhi tharisanam 1wp

முந்திய இரவு – தேவதாஸ் காந்தி

பாபுவுடன் ஒரு கண நேரந் தனிமையிலிருக்கும் அந்த அரிய அநுபவங்களுள் மிக அரிதான அநுபவமொன்று முதல் நாளிரவு எனக்கு ஏற்பட்டது. வழமைபோல 9:30 மணிக்கு அவரிடஞ் சென்றேன். அவர் படுக்கையிற் கிடந்தார். ஆனால் வார்தாவுக்கு முன்னதாகச் செல்லக்கூடிய ரயில் ஒன்று பிடிப்பது பற்றி, ஆசிரமத்தில் வசிப்பவர் ஒருவருக்கு அறிவூட்டுவதை அப்பொழுதுதான் முடித்திருந்தார். நான் உள்ளே அடியெடுத்து வைத்ததும், “என்ன புதினம்?” என என்னை உபசரித்தார். நான் புதினப் பத்திரிகையாளன் என்பதை எப்பொழுதும் அவர் இந்த வகையிலேதான் எனக்கு நினைவூட்டுவார். நான் நன்கு விளங்கிக்கொண்ட எச்சரிக்கையையும் அது சுமந்தது. என்னிடமிருந்து அவர் எதையும் மறைத்து வைக்கவில்லை என்றே கூறலாம். நான் கேட்டவற்றின் எந்தச் சாரத்தையும் அவர் எப்பொழுதுமே தந்தார். ஆனால், பொதுவாக, மிக அத்தியாவசியமான தேவையை உத்தேசித்துத்தான் நான் கேட்கின்றேன்; அதுவும் புதினப் பத்திரிகைகளின் அர்த்தத்தில் புதினத்துடன் எத்தகைய தொடர்பும் இல்லாத நோக்கத்திலேயே கேட்கின்றேன் என்ற அநுமானங்களின் பேரிலேயே, நான் அறிய விரும்பிய விடங்களை அவர் வெளிப்படுத்தினார்.

இவ்விடயங்களில் அவர் தம்மை நம்புவதைப் போலவே என்னையும் நம்பினார். அவரிடம் கொடுக்கக்கூடிய எந்தப் புதினமும் என்னிடம் இல்லை. எனவே, “அரசென்னுங் கப்பல் எவ்வாறு பயணஞ் செய்கின்றது?” என நான் கேட்டேன். “இச் சிறிய வேறுபாடுகள் மறைந்துவிடும் என்பதில் நான் நிச்சயமாக இருக்கின்றேன்” என்றார்.

“ஆனால், வார்தாவிலிருந்து நான் திரும்பும் வரையிலும் விடயங்கள்
காத்திருக்க வேண்டியிருக்கலாம். அதற்கு அதிக காலம் பிடிக்கமாட்டாது. அரசாங்கம் தேசபக்தர்களைக் கொண்டது. நாட்டின் நலன்களுடன் முரண்படும் எதனையும் எவருஞ் செய்யமாட்டார்கள். என்ன நேர்ந்தபோதிலும் அவர்கள் ஒன்றுபட்டிருக்கவேண்டும்; அவ்வாறே செய்வார்கள் என்பதிலும் நான் நிச்சயமுள்ளவனாக இருக்கின்றேன். தாற்பரியங் குறித்த வேறுபாடுகள் எதுவும் இல்லை” எனத் தொடர்ந்து அவர் கூறினார்.

இந்தத் தடத்திலேயே மேற்கொண்டுஞ் சம்பாஷணை நிகழ்ந்தது. நான் தாமதித்திருந்தால், அந்த நேரத்திலும், வழக்கமான “கூட்டத்தை” நான் அழைத்தவனாகியிருப்பேன். எனவே புறப்பட ஆயத்தமாகிக்கொண்டே, “பாபு இப்பொழுது நித்திரை கொள்ளப் போகின்றீர்களா?” எனக் கேட்டேன்.

“இல்லை; அவசரமெதுவும் இல்லை. நீ விரும்பினால் இன்னுஞ் சற்று நேரம் பேசலாம்” என்றார். சம்பாஷணையைத் தொடரும் அநுமதியை அடுத்த தினம் புதுப்பிக்க இயலாது போய்விட்டது.

சில தினங்களுக்கு முன்பு, இரவில் நான் விடைபெறும்போழுது, உணவருந்த பியாரிலாலை என் கூடவே அழைத்துச் செல்வதாகக் கூறினேன். “ஆமாம்; அழைத்துச் செல். ஆனால் என்னை அழைப்பது பற்றி எப்பொழுதாவது நினைத்திருக்கின்றாயா?” எனக் கேட்ட அவர், எப்பொழுதும் போலவே மனம்விட்டுச் சிரித்தார்.

அவர் தில்லியிலே தங்கியிருந்த கடந்த சில மாதங்களாக பாபுவின் அன்புச் சீராட்டுதலைப் பெறுஞ் சலுகை என் மூன்று வயதுப் பையனுக்குக் கிடைத்தது. நாங்கள் பிர்லா மாளிகைக்குச் செல்லத் தவறியபொழுது, என்னிலும் பார்க்க கோபு வராமலிருந்ததைத் தாம் மிகவும் உணர்ந்ததாக, சமீபத்தில் ஒரு தடவை என்னிடங் கூறினார்.

தன் தாத்தா தனக்கு உபசரிப்பு செய்யும் வகையை அபிநயித்துத் தன்னுடைய உதடுகளைப் பிதுக்கிக்காட்டி, இச்சிறு பயல் எங்களுடைய கண்களிலிருந்து இப்பொழுது புதிய கண்ணீரை வரவழைத்துக் கொண்டிருக்கின்றான்.

*

(Download PDF)

நன்றி : மித்ர பதிப்பகம், நூலகம்

« Older entries