கானல் நீர் – நற்றினையிலிருந்து ஒரு நற்கதை

‘இளநீரோ தென்னங்கள்ளோ வேண்டி தோப்புக்கு வரும் மாப்பிள்ளை, அருந்தியதன் குளிர்மை அனுபவித்த விசுவாசத்தில் ‘ஒரே புழுக்கம் மழ வந்தா தேவல’ என்று ஒப்புக்கு சொல்கிறானல்லவா அதிலிருக்கிறதே ஒட்டாத தீவிரம் அப்படித்தானிருக்கிறது நம் இலக்கிய அக்குசு’ என்று
கூத்துவாத்தியார் மு. ஹரிகிருஷ்ணன் எழுதும் மணல்வீடு இதழில் வாசித்த நற்கதை இது. மூலம் : மதுரை மருதங்கிழார் மகனார் சொகுத்தனார் ( நற்றினை 352) . படைப்பு : மு. சுயம்புலிங்கம். ஆமாம், ‘அவக்காச்சை’ என்றால் என்ன சார்?

*

கானல் நீர்

ஒரு பாலைவனம்.
அந்தப் பாலைவனத்தில் ஒரு ஒத்தையடிப் பாதை.
அந்த ஒத்தையடிப் பாதையில் மனிதப் பிணங்கள் கெடக்கு.
அந்தப் பிணங்களை கழுகுகள் தின்றுகொண்டிருக்கின்றன.
அந்தப் பாதையில் ஒரு நரி வருகிறது.
அந்த நரி அதன் நிழலைப் பார்த்துக்கொண்டு, அதன் நிழலோடு அது விளையாடிக்கொண்டு வந்துகொண்டிருக்கிறது.
அந்த நரி பிணங்களைத் தின்றுகொண்டிருக்கிற கழுகுகளைப் பார்க்கிறது.
அந்த நரி கழுகுகளைத் துரத்துகிறது.
அந்த நரி அந்தப் பிணங்களைத் தின்கிறது.
அந்த நரி அந்தப் பிணங்களை அவக்காச்சையோடு தின்றுகொண்டிருக்கிறது. எவ்வளவு பிணம் தின்னாலும் அந்த நரிக்கு செழிக்கவே இல்லை.
அது பிணத்தை விழுங்கிக்கொண்டே இருக்கிறது.
பிணம் தின்ன அந்த நரிக்கு சரியான தண்ணித் தாகம்.
நரி தண்ணித் தாகத்தோடு அந்தப் பாலைவனத்தில் தண்ணீரைத் தேடி அலைந்துகொண்டிருக்கிறது.
நரி கண்களுக்கு கானல்நீர்தான் தெரிகிறது.
நரி, கானல் நீரைத் தண்ணீர் என்று நம்பி அது கானல் நீரிடம் போகிறது.
நரி, கானல்நீரின் கிட்டப் போகப்போக, கானல்நீர் விலகிவிலகி வெகு தொலைவுக்கு அப்பால் போய்விடுகிறது.
பிணம் தின்ன நரியின் தண்ணித் தாகத்தைத் தீர்ப்பதற்கு அந்தப் பாலைவனத்தில் எங்குமே தண்ணீர் இல்லை.
நரி இளைப்பாறுவதற்கு ஒரு நிழலைத் தேடி அலைந்துகொண்டேயிருக்கிறது.
*
நன்றி : மணல்வீடு (இதழ் 30&31)

‘நெஞ்சமெலாம் பதறுதடி மகளே’

சுவர்க்கத்தில் உனைக்காண ஆசை!
——————————————————
அஷ்ரஃப் சிஹாப்தீன்

நெஞ்சமெலாம் பதறுதடி மகளே
நெடு துயிலுக் குனையாக்கி விட்டார்
அஞ்சாமல் நொந்தோர்க்கு உதவும்
அருமந்த மகளுன்னைக் கொன்றார்
வஞ்சகர்க்குத் தர்மமிலை என்னும்
வார்த்தையினை மீளெழுதிச் செல்வோர்
எஞ்சார்கள் என்பதனை மட்டும்
எதிர்கால வரலாறு பேசும்!

ஆயுதத்தில் அதிகாரம் வைத்து
ஆடியவர் கதைகளினை அறிவாய்
பேயுலவும் காடுகளைப் போலிப்
பெரு நிலத்தை ஆளவந்தோர் அழிந்தார்
தாயுமென ஆனமகள் உன்னைத்
தரையினிவே வீழ்த்தி மகிழ்ந்திட்ட
நாயுமென அலைகின்ற கூட்டம்
நாசமுறும் நாளொன்றைக் காண்போம்

என்நெஞ்சு தீய்கிறது மகளே
எத்தனை நாள் துயரிலே துவள்வோம்
பொன் பொருளை விடப் பெரிய செல்வப்
பிள்ளைகளை இழப்பதுவே விதியா
உன்னைப்போல் ஆயிரம்பேர் எழுவர்
உள்ளதொரு ஆறுதல்தான் மீதம்
முன்னாலே முகங்காணா போதும்
சுவர்க்கத்தில் உனைக்காண ஆசை!

Razan al Najar -1

(காஸா எல்லையில் சுட்டுக் கொல்லப்பட்ட மருத்துவத் தாதி ரஸான் நஜ்ஜாருக்கு..)

*

Thanks to : Ashroff Shihabdeen (fb)

நேர்காணல்களின் காலம் – மனுஷ்ய புத்திரன்

மறக்க முடியாத ஆறு நேர்காணல்கள்

மனுஷ்ய புத்திரன்
……………..
1. அவர்கள் எங்கள் குழந்தைகளை அடித்தார்கள்
வீட்டிற்குள் தூங்கிக்கொண்டிருந்த குழந்தைகளை
தெருவுக்கு இழுத்துச் சென்று அடித்தார்கள்

2. என்னைச் சுடுவதற்கு வைத்த குறிதான்
என் தோழியின் மேல் பாய்ந்தது
அவள் என்னை இழுத்துக்கொண்டு ஓடினாள்
அப்போதுதான் அவளது வாயில் குண்டு பாய்ந்தது

3. நாங்கள் வருவதற்கு முன்பே
ஆட்சியர் அலுவலகம் எரிந்துகொண்டிருந்தது
நாங்கள் அதை தொலைவில் இருந்து கண்டோம்
அவர்களே எரித்தபடி
துப்பாகிகளுடன் எங்களுக்காக
காத்திருந்தார்கள்

4. மருத்துவமனையில்
குண்டடிபட்டுக் கிடந்த
எங்களுக்கு இரண்டு நாட்களாக
சாப்பாடு இல்லை
தண்ணீர் இல்லை
இன்றுதான் யாரோ
பத்து ரூபாய் சாப்பாடு தந்தார்கள்

5. ரத்தப்பெருக்குடன் ஏராளமானோர்
மருத்துவமனையில் இருக்கிறார்கள்
வெளியியே இருந்து
ரத்தம் தரவருபவர்களை
ஊருக்குள் அனுமதியுங்கள்

6. நகரம் முற்றுகையிடப்பட்ட நாளில் நடந்த
எங்கள் திருமணத்திற்கு
யாருமே வரவில்லை
காலி நாற்காலிகள் முன் நாங்கள்
மாலை மாற்றிக்கொண்டோம்
எங்கள் உறவினர்களுக்காக
நாங்கள் சமைத்த உணவுடன் காத்திருக்கிறோம்

நண்பர்களே
சொல்வதற்கும் கேட்பதற்கும்
ஏராளம் இருக்கிறது
என்னிடம் கவித்துவமான சொற்கள் இல்லை
இது வாக்குமூலங்களின் காலம்
இது மறக்க முடியாத நேர்காணல்களின் காலம்

25.5.2018
மாலை 5.14
மனுஷ்ய புத்திரன்

*

Operation tamil dogs

மனுஷ்ய புத்திரன்
……………..
இப்படித்தான் ஜாலியன் வாலாபாக்கில் நடந்தது என்கிறார்கள்

இப்படித்தான்
இந்தி எதிர்ப்பு போரில் நடந்தது என்கிறார்கள்

இதுதான் குஜராத் மாடல் என்கிறார்கள்.

முள்ளிவாய்க்காலில்
மக்கள் இவ்வாறுதான் கிடந்தார்கள் என்கிறார்கள்

‘திரும்பிப் போ’ என்று சொன்னதற்கு
இதுதான் பதில் என்கிறார்கள்

பயன்படுத்தப்பட்டது என்ன ரக துப்ப்பாக்கி
என்பதைப்பற்றி விவாதங்கள் நடக்கின்றன
மாணவி ஸ்னோலின் போலீசுடன்
வாக்குவாதத்தில் ஈடுபட்டதால்
வாயில் சுடப்பட்டாள் என்கிறார்கள்
இந்த அதிகாலையில்
நான் வாய்விட்டு அழுகிறேன்
அனிதா இறந்த இரவிலும்
இப்படித்தான் அழுதேன்

மக்கள் எவ்வவு அப்பாவியாக
ஒரு பதாகையை கையில் ஏந்திக்கொண்டு
தெருவுக்கு வருகிறார்கள்
நமது அரசாங்கம் நம் குரலை கேட்கும் என்று நம்புகிறார்கள்
ஜனநாயகத்தில்
தாம்தான் எஜமானர்கள் என்று நம்புகிறார்கள்
உலகமே பார்த்துக்கொண்டிருப்பதால்
நம்மை அடிக்கமாட்டார்கள் என்று நம்புகிறார்கள்
அதிகாரம் ஒரு வஞ்சகமுள்ள மிருகம்
அது பொறுமையுடன் சந்தர்ப்பத்திற்காக
காத்திருக்கிறது
அதை நீங்கள் வெல்ல முடியும் என
அது உங்களை நம்பவைக்கிறது
படுகளங்களை நோக்கி
மக்கள் எந்த ஆயத்தமும் இல்லாமல் வருகிறார்கள்
அரசாங்கம் ஒரு வேன் மேல் ஏறிக்கொண்டு
மஞ்சள் டீ ஷர்ட்டுடன் நிதானமாகச் சுடுகிறது
இதற்கு முன் மக்கள் அதை
சினிமாவில்தான் கண்டிருக்கிறார்கள்

துப்பாக்கிகுண்டினால் செத்தால்
பத்து இலட்சம் தருகிறார்கள்
இது நல்ல ஆஃபர் என்றே படுகிறது
நிதிச்சுமையிலும் அரசாங்கம் இதுபோன்ற
நல்ல திட்டங்களை மக்களுக்காக
செயல்படுத்துகிறது
நான் என்னைச்சுடுவதற்கு
பதினோரு இலட்சம் கேட்டு
இன்று பேரம் பேசுவேன்
நாம் மனித உயிர்களின் மதிப்பை
கொஞ்சம் கொஞ்சமாகத்தான்
அதிகரிக்க வேண்டும்

இந்த அதிகாலை வெளிச்சத்தில்
ரத்தத்தின் பிசுபிசுப்பு இருக்கிறது
நீண்ட இரவு முழுக்க
நான் கொலைக்காட்சிகளை
சிந்தித்து முடித்துவிட்டேன்
என்ன செய்யவேண்டும்?
வெற்று வார்த்தைக்கூட்டங்களை
உருவாக்க வேண்டும்
தொலைக்காட்சி கேமிராகள் முன் வெடிக்கும்
என் கையாலாகாத கோபங்கள்

வாருங்கள்
சதுக்கங்களில் கூடுவோம்
சுடமாட்டார்கள் என்ற நம்பிக்கையில்
மரித்தவர்களுக்கு
மெழுகுவர்த்திகளை ஏந்துவோம்
துண்டுப்பிரசுரங்களை கொடுப்போம்
மே 22..நமக்கு நினைவேந்தல்களுக்கு
இன்னுமொரு புதிய தேதி கிடைத்துவிட்டது
இன்னும் நிறைய தேதிகள்
நமக்கு கிடைக்கவிருக்கின்றன
நாம் தெருநாய்களைப்போல
தொடர்ந்து வேட்டையாடப்படவேண்டும் என்பதுதான் திட்டம்
‘ operation tamil dogs’ என அதற்கு
ரகசியமாக பெயரிடப்பட்டிருக்கிறது

எனக்கு மூச்சுத்திணறுகிறது
ஸ்னோலினின் தொண்டையில்
சுடப்பட்பட்ட தோட்டா
நம் குரல்வளைகளில் அடைத்துக்கொண்டிருக்கிறது
பலமாக இருமுகிறேன்
நம்மால் அதை அவ்வளவு எளிதாக
துப்ப முடியுமா?

என்ன மயிருக்காக
நாம் இவ்வளவையும் சகித்துக்கொண்டிருக்கிறோம்?
என்ன மயிருக்காக
இவ்வளவு பொறுமையாக
இருக்கிறோம்?

23.5.2018
காலை 6.02
மனுஷ்ய புத்திரன்

நன்றி :

manushyaputhiran-fb2

« Older entries