The Cave of the Yellow Dog – சென்ஷி விமர்சனம்

”அப்பா.. வாலினை என்ன செய்வீர்கள்?”

“புதைக்கையில் அதை நாயின் தலைப்பகுதியின் அடியில் வைத்துவிடுவோம். அப்போதுதான் வால் கொண்ட நாயாக அல்லாமல் இதன் மறுபிறப்பில் குதிரைவால் சிகை கொண்ட குழந்தையாக பிறக்கும்”

***

ஒரு பெரிய பணக்கார குடும்ப வாரிசான அழகான பெண் ஒருத்திக்கு திடீரென உடல் நலம் சரியில்லாமல் போய்விட்டதாம். எந்தவித சிகிச்சைகளும் பலனளிக்காததால், அவளது தந்தை ஒரு அறிவிற் சிறந்த பெரியவரிடம் சென்று அறிவுரை கேட்கிறார். அதற்கு அந்த பெரியவர், “உங்கள் வீட்டில் உள்ள மஞ்சள் நிற நாயின் கோபமே இந்நோய்க்கு காரணம். அதை அகற்றிவிட்டால் நோய் குணமாகிவிடும்” என்று பதில் தருகிறார்.

ஆனால் அந்த நாய் தங்கள் குடும்பத்தினரையும் மந்தை கூட்டத்தையும் காப்பாற்றுகிறது என்ற தந்தையின் கேள்விக்கு பதிலாக பெரியவர் ’உனக்கு தேவையான பதிலை தந்துவிட்டேன்’ என்று சொல்கிறார்.

இவ்வளவு காலமாக தங்களின் பாதுகாப்பிற்காக உழைத்த நாயைக் கொல்ல செல்வந்தர்க்கு மனம் வரவில்லை. ஆனால் தன் மகளின் நோய் தீர வேறு எந்த வழியும் தெரியாததால், அந்த நாயை அதனால் வெளியேற இயலாத ஒரு குகையினுள் விட்டு விடுகிறார். தினமும் குகைக்குச் சென்று நாய்க்கு உணவும் கொடுத்து வருகிறார். ஒரு நாள் அந்த நாய் அங்கிருந்து காணாமல் போய்விடுகிறது.

ஆனால் பிறகு அந்த பெண் குணமாகிவிட்டாள். காரணம் அவள் ஒரு இளைஞன் மேல் கொண்டிருந்த காதல். காதலர்களின் சந்திப்பிற்கு அந்த நாய் மிகுந்த இடைஞ்சலாக இருந்ததால் ஏற்பட்ட நோய் அது. நாய் தொலைந்ததால் காதலர்கள் சந்திப்பிற்கு இந்த இடையூறுமில்லை.

“பாட்டி! அந்த மஞ்சள் நிற நாய்க்கு என்ன ஆனது?”

”அந்த காதலர்கள் திருமணம் செய்து கொண்டார்கள். அந்த நாய் குதிரைவால் முடி கொண்ட குழந்தையாக மறுபிறப்பு கொண்டது.”

– மங்கோலிய நாடோடி பழங்கதை

நன்சால் தனது முதல் பள்ளிக்கூட விடுப்பில் இருப்பிடம் வந்து சேரும் தினத்திலிருந்து கதை தொடங்குகிறது. மங்கோலியாவில் சமவெளியில் ஆட்டு மந்தைகளை நாடோடிகளாய் மேய்த்து வாழ்ந்து வரும் இரண்டு பெரியவர்கள்மூன்று குழந்தைகள் அடங்கிய குடும்பம் அது. மேய்ச்சலுக்கு உகந்த நிலங்களில் நிகழும் ஆபத்துகளில் ஒன்றான ஓநாய்களின் தாக்குதலில் பலியான ஆட்டின் தோலை உரித்து தொலைவில் இருக்கும் நகரத்தில் விற்கத் தயாராகின்றார் தந்தை. அங்கங்கு பலியான விலங்கின் மிச்சங்களுக்காக அலையும் பிணந்தின்னிக்கழுகுகளின் கூட்டம். வறட்டி அள்ளச் செல்லும் நான்சல் மலைக்குகையினுள் சிக்கிக் கொண்ட நாயினைக் காப்பாற்றி ஜோகோர் என்று பெயரிட்டு வளர்க்க வீட்டிற்கு கொண்டு வருகிறாள். குகையில் வெளியேற இயலாமல் சிக்கிய நாய் என்பது கெட்ட சகுனத்திற்கான அறிகுறி என்பதால் தந்தை அதை விட்டுவிடும்படி சொல்கிறார். ஆனால் தந்தைக்கு தெரியாமல் வளர்க்க சிறுமி ஆசைப்படுகிறாள். நகரம் சென்று திரும்பும் தந்தை நகரத்தில் தனக்கு ஒரு வேலை கிடைத்திருப்பதையும் குடும்பத்தினருடன் அங்கு வீடு மாறிவிடலாமென்றும் கூறுகிறார். நாயை அழைத்துச் செல்ல மனமின்றி அதை அங்கேயே கட்டிப்போட்டுவிட்டு பொருட்களை வண்டியிலேற்றி குடும்பத்தினருடன் சற்று தூரம் வந்தபின்னே சிறிய தம்பியைக் காணாமல் விட்டதால் மீண்டும் குழந்தையைத் தேடி பழைய இடத்திற்கு தந்தை விரைய அங்கு ஒரு இயல்பான முடிவு நிகழ்கிறது.

திரைப்படத்தில் அனைத்துமே பிடித்தமான விசயங்களாய் இருந்தாலும் முதலிடத்தை எளிதாய்ப் பெற்றுக்கொள்கின்றன குழந்தைகள். ஒரே குடும்ப நாயகரின் குழந்தைகள் என்பதால் வெகு இயல்பாக நடிப்பென்ற அச்சு இன்றி பொருந்திக்கொள்கிறார்கள். குழந்தைகளுக்கு இடையிலான இயல்பான விளையாட்டு அன்னியோன்யம் பாசம் கண்ணை விட்டு நீங்குவதில்லை.

இரண்டாவதாய் வசனங்கள் மற்றும் காட்சிகள். நாயைத் தேடி வழி தப்பிப்போன சிறுமி நான்சல்-ஐ நாயுடன் புயல் மழையிலிருந்து காப்பாற்றும் பாட்டி ஒருவர் சொன்ன பழங்கதையை கேட்டபின்பு, தாயிடம், “உங்களின் பழைய வாழ்வு நினைவில் உள்ளதா?” என்று கேள்வியும் அதற்கான பதிலும் நமக்கு இந்த மங்கோலிய திரைப்படத்தைக் குறித்த சித்திரத்தை பதிய வைத்துவிடும். அதிலும் அந்த கிழவியின் முகத்தை நமக்கு பதிய வைக்கும் அந்த ஒளி. நிச்சயம் மறக்கவியலாதது.

காட்சிகளில் மழலையைத் தொலைத்துவிடாது பத்திரப்படுத்தி வைத்துக்கொள்ளும் சிறுமி, இளமையில் அந்த மஞ்சள் நிறங்கொண்ட வண்ணக்கனவுகள் சுமக்கும் மழலைத்தன்மையை வெளியேறிவிடாத குகைக்குள் போட்டு தன்னிடமிருந்து விடுதலை பெற்றுக்கொள்ளுதலை அந்த மங்கோலிய நாடோடிக்கதை சொல்கிறதா! சகுனங்களின் மீது அபரிமிதமான அச்சங்கொண்ட எளிய குடும்பத்தினர் பரிசாய்க் கிடைத்த பொருள் சூட்டில் உருகிவிடுதலையும், புத்தருடன் விளையாடும் தம்பியை எச்சரிக்கும் இன்னொரு குழந்தையுமாய் இருத்தலை உணர்த்தும். நாகரீகத்திற்கும் பழங்காலத்திற்கும் இடையிலான மரப்பாலமாய் உணர்வுகள். பெருமலையின் அடிவாரத்தில் பசுஞ்சமவெளியில் வாழும் வாழ்வு நிச்சயம் நகரின் மையத்தில் கிடைத்துவிடாது. ஆனால் ஓநாய்கள் என்ற ஒற்றைச் சொல்லைக் கைக்கொண்டு நகர்கிறது குடும்பம். குறிப்பாய் தாங்கள் தங்கி இருந்த இருப்பிடத்தை கழற்றி எடுக்கும் இடம்.

நான்சலிடம் இரண்டு கேள்விகள் முன்வைக்கப்படுகின்றன. முதலாவது தாயிடமிருந்து, உனது விரித்துப் பிடித்து பின்னால் மடித்த உள்ளங்கையை உன்னால் கடிக்க இயலுமா? இரண்டாவது கிழவியிடமிருந்து, கோணிஊசியின் கூர் முனையின் மேலே ஏதும் ஒரு அரிசிமணியை நிறுத்தி வைக்க முடியுமா? இரண்டு செயல்களையும் நான்சலால் செய்ய முடிவதில்லை. பருவம் தொலைக்கப்படாத மழலைத்தன்மைக்கு காரணம் தேட இடம் இல்லை.

நாய் தன்னை குகையில் விட்டுப்போனவர்களைத் தேடிப்போகும் இடமும், இடிபாடுகள் கூடிய காலி செய்யப்பட்ட இருப்பிடத்தின் மத்தியில் படுத்துக்கொண்டு வருந்துவதுமாய் எப்படி பயிற்சியளித்தார்களோ!

முதல் காட்சியில் இறந்துபோகும் நாயைப் புதைக்க கொண்டு செல்லும் தந்தை மகளுடன் ஆரம்பமாகும் திரைப்படம், இறுதிக்காட்சியில் முதல் காட்சியின் நினைவைக் கொண்டு வந்து பதறவைத்து, பின் நீண்ட வரிசை கொண்ட மாட்டு வண்டியின் கடைசியில் அமர்ந்திருக்கும் நாயுடன் முடிவது மகிழ்வு.

என்னதான் மசாலா ஆக்சன் மொக்கை படங்களை நேரங்கடத்துதலுக்காக பார்த்தாலும் மிகச் சிறந்த திரைப்படத்தை பார்த்து முடித்தபின் கிடைக்கும் மன நெகிழ்வும் ஆசுவாசமும் வேறு எவையும் தருவதில்லை. The Cave of the Yellow Dog. 2005ம் வருடத்திற்கான சிறந்த வெளிநாட்டு திரைப்படத்திற்கான ஆஸ்கர் விருதைப் பெற்ற மங்கோலியன் திரைப்படம்.

*

நன்றி : சிந்தனையாளர் சென்ஷி

கடற்காகமும் காயல் சுபுஹானும்

’கனவுப் பிரியன்’ முஹம்மது யூசுப்-ன் இரண்டாம் நாவலான கடற்காகம் பற்றி நண்பர் அ.மு.நெருடா மிகச்சிறப்பாக ஒரு விமர்சனம் எழுதியிருக்கிறார் . பிரியத்திற்குரிய நூருல் அமீன்பாய் உள்பட பலரும் தொடர்ந்து விமர்சனங்கள் எழுதிக்கொண்டிருப்பதைப் பார்க்கிறேன். எல்லாவற்றையும் தொகுத்து அதையே மூன்றாவது நாவலாகக் கொண்டுவரும் திட்டம் தம்பி யூசுபிற்கு உண்டு என்று நன்றாக அறிவேன். அது இருக்கட்டும், இப்போது பிரபல புகைப்படக் கலைஞர் சுபுஹான் பீர் முஹம்மது அவர்களின் நிக்கான் பார்வையை இங்கே பகிர்கிறேன். நன்றி. – AB

*

“நாம் உயிருள்ள ஒவ்வொன்றையும் நீரிலிருந்தே உருவாக்கினோம்” –(21: 30) அல் குர் ஆன்…

கடற்காகம் முன்னுரையில் இப்படித்தான் தொடங்குகிறார் முஹம்மது யூசுப் .
எதோ தண்ணீர் பிரச்சனையை தான் எழுதி இருப்பார் என நினைத்தேன் .

டெல்மாதீவு அபுதாபிக்கு சொந்தமானது தானே ? ஆமாண்ணே முன்னே அது ஈரானை சேர்ந்து இருந்திச்சி .. அதை பற்றியும் எழுதி இருக்கேன்

ஈரானில் கிருஸ்துவர்கள் இருக்காங்களா? ஆமா அதை பற்றியும் எழுதி இருக்கேன் ,

MSF அமைப்பு அப்படின்னா என்ன ? ஆமாண்ணே அதைப்பற்றியும் எழுதி இருக்கேன்

Man Made Disaster அப்படின்னா? ஆமாண்ணே அதைப்பற்றியும் எழுதி இருக்கேன்.

இப்படி நான் எதைக் கேட்டாலும் ஆமாண்ணே அதைப்பற்றியும் எழுதி இருக்கேன்னுதான் கடந்த எட்டு மாசமா சொல்லிகிட்டே இருந்தார். எதை எங்கே கோர்க்கப்போறார்.புரியாமல் மண்டையை பிச்சிகிட்டு இருந்தேன்.

கடற்காகம் கடல் பற்றி சொல்கிறது,கடலாடிகள் பற்றி சொல்கிறது,கரைமடிகள் பற்றி சொல்கிறது,கபட நாடகம் பற்றிச் சொல்கிறது, காதல் சொல்கிறது .காமம் சொல்கின்றது.கவிதை சொல்கிறது ,திருட்டு பற்றி சொல்கின்றது, திருந்தச் சொல்கிறது, சரித்திரம் சொல்கின்றது, ,நினைவுகளை சொல்கின்றது,மருத்துவம் சொல்கிறது .மருத்துவர் ,மருத்துவ உபகரணங்கள் பற்றி சொல்கிறது. யுத்தம் சொல்கிறது,பறவைகளின் இதமான சத்தமும் சொல்கிறது, . மரணம் ,ஜனனம் சொல்கிறது,சூது ,சூன்யம் , அழகியல் ,கோபம்,தாபம்.பரிவு,பாசம் நேசம் ,வெட்கம்,துக்கம்,மதம் ,மார்க்கம் கூடவே விரசம் கலக்காத சரசமும் சொல்கிறது .

இணையம் புத்தன் தருவையில் தொடங்கி அபுதாபி,டெல்மா தீவு ,பெசன்ட் நகர் கடற்க்கரை ,தூத்துக்குடி,ராமநாதபுரம் ,கீழக்கரை,பெரியப் பட்டினம் ,ஈரான் ,பாலஸ்தீன் என உலகெல்லாம் பறந்து வரலாற்றினையும் உலக அரசியல் பற்றியும் சொல்கிறது இறுதியாக சிரியாவின் அலீப்போ நகரின் Al Quds மருத்துவமனையில் “இவங்க எல்லாம் ஏன் முஸ்லீமா பிறந்தாங்க சத்யா?.முஸ்லீமா பெறக்குறது என்ன அவ்வளவு குற்றமா? இல்லே இந்த மண்ணுலே பெட்ரோல் கிடைகிறது இவுங்க செஞ்ச தப்பா….? என்று நம்முள் இறங்குகிறது .

தாரிக்,சத்யா,அய்டா,முவாசின்,சமீரா,மர்வான்,செல்வராஜ்,அன்வர் ராஜா ,சுல்தானா,அலவிக்குட்டி , காசர்கோடு ஹமீது,டேனி,எஸ்தர் என மறக்க முடியாத பாத்திரங்கள்.

ஒரு சிறிய தீவில் நடக்கும் சம்பவங்களில் ஒருவருக்கொருவர் பேசிகொண்டிருக்கும் போதே சுவையாக உலக அரசியல் சொல்கிறார். ஷியா பிரிவு எப்படி தோன்றியது என்பதையும்,இஸ்லாமியர்களை பிரிக்க நடந்த ( நடந்து கொண்டிருக்கும்) சதிகள் பற்றியும் ,Haarp எனும் அதி நவீன வானிலை ஆயுதம் பற்றியும்.

சவக்காடு ஹமீது தாரிக்கிடம் “நபி நூஹுவோட காலத்துலே வந்த பிரளயம் பத்தி அல் குர் ஆன் பேசுது. இந்துக்களின் யுகத்தில் கலியுகம் என்பது நூஹு நபியின் வெள்ளப்பிரளய காலத்தில் துவங்குது.அவர்கள் அதை ஜலப் பிரளயவான் நீர் பெருக்குன்னு குறிப்பிடுவாங்க.’மனு’ மனித குலத்தின் வழிகாட்டியாகவும் , நிகரற்றவராகவும் இருந்தார் .அனைத்துமனித குலத்தின் தந்தையாகவும், மனித ஜீவராசிகளின் வாழ்கையை முறைப்படுத்தும் சட்டங்களைத் தோற்றுவிப்பவாரகவும் இருந்தார் (ரிக்வேதம் 1-13-4 ) ன்னு அவுங்க வேதம் கூறுது “மனித இனம் முழுமையாக அழிந்து போய் விட்டது . ஏழு பிரபலமான ரிஷிகளளாகிய வணக்கஸ்தர்களை தவிர எழு ரிஷிகளும் ஒரு கப்பலில் ஏறி உலகளாவிய அந்த அழிவில் இருந்து தப்பினர் .விஷ்ணு அக்கப்பலை செலுத்தினார் .இன்னொரு மகத்தான மனிதரும் அந்த அழிவில் இருந்து தப்பித்தார் அவர் “மனு”வாகும்ன்னு மார்க்கண்டேய புராணத்திலும் இந்த சம்பவம் வருது “ என சொல்லும் போது பிரான்ஸ் நாட்டின் அபுதாபியில் உள்ள லூவர் அருங்காட்சியகத்தில் கண்ணாடி பேழையில் வைக்கப்பட்டிருந்த படகும் மனிதர்களுமே நினைவுக்கு வந்தார்கள்.

தாரிக்கும் ஜானுவும் கொஞ்சி குலவும் நேரம்
“துயில் கொண்ட வேளையிலே குளிர் கண்ட மேனியிலே
துணை வந்து சேரும்போது சொல்லவோ இன்பங்கள்”
என்ற பாடல் நினைவுக்கு வந்தது .

டேனியல், எஸ்தர் இடையே நடக்கும் சம்பாஷனைகளில் வரிகளில் யூசுபை மறந்தேன் சுஜாதா நினைவுக்கு வந்தார் .சிறந்த சொல்லாடல் .

எத்தனை முறை முயன்றாலும் தவிர்க்க இயலாத் நிழல் போல் எப்போதும் தொடரும்,கடலில் அழிந்து போன நகரின் மிச்சம் போன்றது நினைவின் வடுக்கள். என்பதைப்போல அருமையான நிறைய உவமானங்கள் . செறிவான

நடை . நிறைந்த தகவல்களோடு சிறப்பாய் நகர்கிறது நாவல் .

யோவ் ..எங்கே போய் இவ்வளவு தகவல் சேகரித்தீர். வாழ்த்துக்கள் நண்பா .

என் போன்ற தகவல் கொண்டாடிகளுக்கு பெரும் பொக்கிஷம். தமிழ் இலக்கிய உலகத்தில் சிறப்பான இடம் இந்த ”கடற்காகம்” நாவலுக்கு உண்டு . மீண்டும் வாழ்த்துக்கள் முஹம்மது யூசுப் .

என்றென்றும் அன்புடன்

சுபான்

*

தொடர்புடைய காணொளி : யூசுப் ஏற்புரை (@ ஷார்ஜா புத்தகத் திருவிழா – 2019)

‘கணக்கை அங்கே எழுது!’

சிந்திக்கவைத்த உரை.  மைத்துனர் அனுப்பி வைத்த இந்த வீடியோவை MeWe-ல் பகிர்ந்ததும் ‘அய்யய்யோ.. இவங்க சொல்றதப் பார்த்தா மொத்த கணக்கும் நம்ம தலையிலெ விழும்போல அல்லவா இருக்கு’ என்று ஆளாளுக்கு அலறினார்கள். நீங்களும் கேட்டுப் பாருங்கள். கொஞ்சம் குறையும்! நன்றி.

*
நன்றி : தயவு பிரபாவதி அம்மா

மின்தூக்கி

தூக்குவது பற்றி நண்பர் ஆசாத் எழுதியிருப்பது உற்சாகம் தருகிறது!

//1857ம் ஆண்டு முதலாக மின்தூக்கிகள் கட்டிடங்களின் செங்குத்துப் போக்குவரத்துக்கான பயன்பாட்டில் இயங்கிவருகின்றன. பயனர்கள் செல்லும் கூண்டு, அது மேலும் கீழும் சென்றுவரத் தண்டவாளம், கூண்டின் எடைக்கும் பயனர்களின் எடைக்கும் எதிர் எடை, அனைத்தையும் இணைக்கும் எஃகு முறுக்குக் கயிறுகள், இயக்கும் இயந்திரம், கதவுகள் இவற்றை மின்தூக்கிகளின் முக்கியமான பாகங்கள் எனச் சொல்லலாம்.// என்று சிறு குறிப்பும் வரைகிறார், எச்சரிக்கையாக. வாழ்த்துகள்.

ஆசாத் நாவல் பற்றி ஃபேஸ்புக்கில் அய்யனார் விஸ்வநாத் எழுதியதை நன்றியுடன் இங்கே பகிர்ந்துகொள்கிறேன்.

*

அபுல்கலாம் ஆசாத் அவர்களின் மின்தூக்கி நாவலை வெளிவருவதற்கு முன்பே வாசிக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. 1980 மற்றும் 90 களின் வளைகுடா வாழ்வை நாவலாக எழுதியிருக்கிறார். சவுதி அரேபிய நிலம் குறித்தும் அங்கு வேலை நிமித்தம் செல்லும் தமிழர்களின் தனியர் வாழ்வு குறித்தும் சுவாரசியமான மற்றும் இலகுவான மொழியில் எழுதப்பட்டிருக்கும் நாவல்.

சவுதியிலிருந்து கதை துபாய்க்கும் வந்து சேர்கிறது. கதையின் நாயகனான ஆரிஃப் பாஷாவிடமிருந்து நடுத்தர வர்க்கத்திலிருந்து வந்த – குடும்பம் மற்றும் வேலை சார்ந்து வளைகுடாவில் வசிக்க நேரிடும் நம் ஒவ்வொருவரின் தன்மைகளையும் பார்த்துக் கொள்ள முடியும்.

பெரும்பாலான வளைகுடா வாசிகளின் பிரதிநிதியாக சித்தரிக்கப்பட்டிருக்கும் ஆரிஃப் பாஷாவின் பயணமும் எதிர்காலம் குறித்தான கனவுகளுடன் வாழும் இளைஞனின் மன ஓட்டமும்தான் இந்த நாவல். வளைகுடாப் பின்னணியிலிருந்து வந்திருக்கும் மின்தூக்கி நாவலுக்கு வரவேற்பும் அன்பும்.

ஆசாத் அண்ணனின் தனித்துவமான பல குணங்களை ஆரிஃப் பாஷாவிடமும் காண முடிவது இன்னொரு சுவாரசியம்
*
நன்றி : அய்யனார் விஸ்வநாத்

அமேஜானில் வாங்க இங்கே அழுத்தவும்.

*

முப்பத்தைந்து ஆண்டுகள் பின்னோக்கிச் சுழன்று பார்க்கும் கதை இது. சவூதி அரேபியாவில் வரிசையில் நின்று, நிமிடத்துக்குப் பதினாறு ரியால் நாணயங்களை பொதுத் தொலைபேசியில் ஒவ்வொரு நாணயமாகப் போட்டுக் குடும்பத்தாருடன் வளைகுடாவாசிகள் உரையாடிய நாள்களை மீண்டும் நினைவுக்குக் கொண்டுவரச் செய்த முயற்சி இது. அபாரமான வளர்ச்சியை நோக்கி துபை சென்றுகொண்டிருக்கையில் அதனுடன் சேர்த்துத் தன்பயணத்தையும் அமைத்துக்கொண்டவனின் சில ஆண்டுகளை வாழ்ந்து பார்க்கும் களம் இது. – ஆசாத்

 

 

« Older entries